Net die nasionale leier en onderleier mag met ander organisasies vergader namens die Suidlanders en albei was in Pretoria tydens dié tydperk en sou dus geensins so ’n vergadering kon bywoon nie. Die provinsiale bestuurder in die Wes-Kaap het ook geen kontak gehad met die groep nie en dra geensins kennis van enige geskeduleerde of ander vergadering met die groep nie.

Daar bestaan ook geen samewerking met die “Boeremag” nie. Die Suidlanders het ontstaan nadat die “Boeremag” reeds gevange geneem is.

Die Suidlanders het hulself nog altyd in die openbaar en deur middel van amptelik opgestelde beleid en per deklarasie uitgespreek teen geweld of enige verbreking van die landswette. Voorts is die Suidlanders nie ’n politiek-gedrewe organisasie nie, maar eerder ’n groep bekommerde persone wat saamwerk om mense se veiligheid te verbeter in ’n land waar reg en orde daagliks agteruitgaan. Dit is duidelik in amptelike statistieke en mediaberigte dat Suid-Afrika nie ’n veilige land is vir enige van sy burgers nie.

Daarom beywer die Suidlanders hulle om mense bewus te maak van die gevare in die samelewing en om planne binne die wette van die land voor te stel om mense aan te moedig om self verantwoordelikheid te neem vir hul eie veiligheid en voortbestaan in Suid-Afrika.

Die nasionale bestuur van die Suidlanders sowel as ons ondersteuners voel dat die Suidlanders erg te na gekom is met die publikasie van die berig en dat dit die organisasie skade berokken het.

They broke their way into a house in Gordon’s Bay and bludgeoned 78-year-old Joy van Aarde to death.

They then moved next door, where they surprised the woman, her then fiance, and his son. The three were tied up.

One of the gang then forced the woman, who was pregnant at the time, into a bathroom and raped her.

She gave birth four months later. And, since then, she has awaited the closure she hoped would come when her attackers were sentenced.

“I want to know what happens to them. I want closure.
‘It was a nightmare’

“From there, it can only get better,” she told the Cape Argus in September 2006.

On Tuesday last week, Judge Rosheni Allie sentenced Thembile Ngxowe and Lungile Mayo to life imprisonment for murder, two terms of 15 years for robbery with aggravating circumstances, and two terms of seven years each for housebreaking with the intent to steal.

Luyanda Zaza, Simon Lolo and Mzamu Ncwana received lesser sentences because of their age at the time.

Zaza and Ncwana were both 18, and Lolo 22. Zaza and Lolo were sentenced to 20 years for murder, and 15 years and seven years for the robbery and housebreaking charges respectively.

Ncwana, who had no previous convictions, was sentenced to 18 years for murder, and 12 years and five years for the robbery and housebreaking respectively. A sixth member of the gang, Vuyile Msaseni, was jailed for three years for possessing stolen goods.

The man she accused of raping her was, however, found not guilty.

And this has left the young mother burdened with fear – on top of the trauma of the memories she lives with.

“I was very freaked out, when I heard the verdict,” she said.

“I was very worried. He’s one of the four that are free. It was a nightmare.

“I did not even know the rapist’s name. What’s stopping them from telling someone else … and him coming to find me?”

The woman told of how she had positively identified her alleged rapist in a police ID parade after the gang’s arrest. But three years later she had to point him out in court.

She was in court for three agonising days.

“I was confused, I was panicked, I was hysterical. He’d lost so much weight, his face had changed completely.

“I was paralysed by fear,” she said.

“My body was in such pain after those three days I felt like I’d given birth again.”

She had not been able to identify her rapist, and he had walked free.

Mercifully for her remaining sanity, she said, it was discovered that the man had another pending arrest on two further cases of burglary, and so was immediately re-arrested.

But that is small consolation – the life she leads now is one of permanent terror, damaged by the scars of the rape.

“Here I am suffering, dying, daily … Him not being convicted was treated almost as if they were saying they’d dropped an apple and it got bruised.”

The gang members were brought out to their house by the prosecutors, as part of the trial.

“Now they remember the house. I may be extra-protected now with perimeter beams. But I can’t get the smell of him off me.

“I keep my eyes extra-open. And I can’t leave the house by myself. Even during the daylight. I cannot be left alone. If I’m hanging out the washing, I’m wondering if someone’s jumped the wall. I cannot stop my mind from running away…”

Her relationship with her stepson has also suffered.

“It’s almost as if I’m the one with the plague. If he is left alone with me, he runs. I don’t know how to explain it. I feel alone, because no one seems to understand me.

“I just keep it all bottled up. I’m thick-skinned on the outside, but inside I’m still fragile.”

She fears her husband does not understand her in many ways either.

But the worst effect has been on the child with whom she was pregnant at the time of the rape.

After his birth in September 2006 she told the Cape Argus of her joy of holding him safely in her arms for the first time.

“I’m able to touch him, bath him. It was very tough, but it’s closure that I was able to see the pregnancy through.

“It’s an absolute relief,” she said at the time. “He’s so perfect.

“I still have fears. But because newborns can sense that something’s wrong, I can’t let myself succumb to them. It would lead to a whole chain of events.”

But despite her brave, optimistic face in 2006, she said she had come to realise the damage inflicted on her unborn son in utero.

“I blame myself for the way he is. I thought I handled stress pretty well while I was pregnant.

“But he’s showing signs of a child that was under stress. He’s an impossible child. He can’t focus.”

Since his birth, the couple has had a second child.

The woman said that when she was five-and-a-half months pregnant with her second baby – the time at which she was raped while carrying her first child – the fears reached a nightmare crescendo.

“I was worried that someone was going to hear that I was pregnant again and think now’s their chance,” she revealed.

That is just an example of the agony she now lives with. Most of the gang may now be behind bars, and she hopes her rapist will be sentenced – even if only for another burglary – but life is not pretty from inside the prison of her own torment.

“It’s my own personal hell,” she said.

“I wouldn’t expect it to be anything less. I’ve been violated in a very painful way, and I don’t think I’ll ever get over it.

“I’ve been ruined.”

This article was originally published on page 10 of Cape Argus on December 17, 2009

The doctor was attacked while leaving his home in Vereeniging on Wednesday morning.

His daughter Hannelie Warren said that just weeks earlier he had treated someone whose eyes had been damaged in a house robbery. A robber had apparently tried to gouge the patient’s eye with a pool cue.

“He had operated (on the patient) and was so chuffed because he was able to get to all the muscles,” explained Warren.

Three men, one of them armed, forced Pretorius to the ground at the door to his flat.

“One of the men sat on top of him and basically tried to pull his eyes out. He had told my Dad, ‘Don’t look at me,’ and had gone straight for his eyes,” said Warren.

One of the robbers then went into the bedroom where Warren’s mother, Lien, 68, was. They forced her to the floor and tied her up and tried to strangle her.

“He also continually bashed her head against the floor,” said Warren. They threatened Lien with a knife, which, Warren said, they kept to her throat.

“A robber then sat on my father’s back while he lay on the floor, and smoked a cigarette,” said Warren.

The men found the couple’s walk-in safe and took money before they triggered an alarm. The three men, all dressed in black, then made their escape.

When he realised that the robbers had left, Pretorius was able to slam the door shut and, calling for his wife, began leopard-crawling towards the bedroom.

“At this time, both my mother and my father thought that each of the other was dead,” Warren said.

In the bedroom, Pretorius was able to untie his wife and hand her the telephone.

“My mom said that she had never seen anything like this, there was so much blood.”

Warren said the robber had ripped Pretorius’s eyelids off but that his cornea had not been damaged. His right eye was more damaged than the left, she said.

Pretorius is a well-known ophthalmologist who, Warren said, had pioneered a cataract operation. He was president of the International Southern African Society of Cataract and Refractive Surgery for 21 years, said Warren.

“The support from other ophthalmologists has been phenomenal. Some have flown out to see my father” said Warren.

Pretorius is in the Emfuleni Medi-Clinic and was operated on last week, when his eyelids were repaired. But doctors will only know next month if his sight will be restored. An MRI scan was preformed on Pretorius on Saturday and Warren said that one of the detached muscles could be seen. This has given the family hope that his eyes might be saved.

Last night police said no arrests had been made.

This article was originally published on page 3 of The Star on December 15, 2009

They tied up both victims with rope and ties, before trying to strangle Mrs Pretorius.

The couple’s daughter, Hannelie Warren, said on Monday they also tried to gouge out her dad’s eyes. The robbers apparently said they didn’t want him to see again and identify them to the police.

“One attacker sat on my dad’s back and smoked a cigarette while he was tied down. My dad has horrific injuries – he may never have normal vision again.”

‘Severely traumatised’

Warren said Pretorius was still in hospital. The muscles behind his eyes were damaged and specialists aren’t sure whether the muscles will recover sufficiently for him to have normal vision again.

Warren said her parents were severely traumatised and receiving counselling.

No arrests have been made and Warren accused the police of dragging their feet.

Pretorius, speaking from the Emfuleni Medi-Clinic in Vanderbijlpark, said on Monday evening that since the attack almost six days ago, police had not interviewed him about what had happened.

“They only spoke to my wife. No one has been to ask me any questions,” he said.

‘This is appalling’

Warren said people in the building where the attack had taken place and who saw the attackers before and after the incident had also not been approached by police in a bid to gather any evidence.

“This is appalling,” she added.

Captain Shado Mashobane of the Vereeniging police station confirmed that no arrests had been made, but said the investigation was underway.

Warren said they had been flooded with e-mails and phone calls of support from ophthalmologists in the UK, US, Australia, China, Canada, Hungary and Hawaii.

- News24

Vandag is Suid-Afrika een van die gevaarlikste en mees misdaadgeteisterde lande wat nie by ’n oorlog betrokke is nie. Moordsyfers is sewe keer hoër as Amerika s’n en verkragtingsyfers tien keer hoër. Dan praat ek nie eens van kinderverkragting waarin ons die wêreldleier is nie. Alle vorme van gewapende geweld is buite beheer.

Ek verstaan nie waaroor Reuvers gaande is nie. Die toestand van ons hospitale, skole, weermag en polisie, tesame met die korrupsie en selfverryking in die regering, is ’n duidelike bewys dat die Mandela-era ’n mislukking was.

Toestande in ons land het sedert 1994 ernstig verswak. Onthou niemand meer ons eens trotse weermag en polisiemag of die uitnemende diens wat enigeen in die Tygerberg- en Baragwanath-hospitale ontvang het nie? Die standaard was so hoog dat ander Afrika-leiers hierheen gevlieg het vir behandeling. Hoe lyk dit vandag?

Is daar werklik rede om Mandela te verheerlik? Verheerlik eerder die Here God en kyk dan hoe dinge verander.

Dié lafhartige daad word nou voorgehou as die dapper optrede van mense wat vir hul vryheid gesterf het.

Die “vegters” se name gaan op die Muur van Name by Vryheidspark in Pretoria gegraveer word.

Hoe moet die onskuldige mense voel wat familie en vriende in hierdie laakbare ANC-terreuraanval verloor het?

Die ANC gebruik nog steeds die apartheidmonster om sy menseregtevergrype van die 1980’s te probeer regverdig.

Hy verswyg egter dat die metodes wat hy gebruik het – soos aanvalle op burgerlikes en die gebruik van bomme en landmyne – uitdruklik deur die Geneefse Konvensie verbied word.

Dus terreuraanvalle, maar nou word die bomplanters as helde vereer.

Die waarheid word verdraai en die geskiedenis word deur die ANC herskryf asof hulle nooit hierdie grusame dade gepleeg het nie. En almal moet hulle daarmee versoen.

Die polisie het ook alles wat eergister en laasweek tydens twee huisbrake by Raubenheimer geplunder is, teruggekry.

Raubenheimer, wat alleen op sy kleinhoewe in Balmoral woon, is eergisteroggend omstreeks 07:00 oorval, vasgebind en met ’n byl bygedam.

Kapt. Sipho Zulu, polisiewoordvoerder, het gesê Raubenheimer het die honde in sy erf hoor blaf en gaan ondersoek instel. Dit was toe dat minstens drie mans hom oorval het.

“Die mans, waarvan een ’n mes gehad het, het hom by sy huis ingeneem en hom met tou vasgebind. Daarna het hulle hom met ’n byl, wat hulle iewers gekry het, oor sy lyf en kop geslaan en hom daar gelos,” het Zulu gesê.

Die drie rowers het met ’n rewolwer en ’n .303-geweer, elektriese toebehore, DVD’s en ’n kwadfiets gevlug. Hulle wou ook Raubenheimer se Mercedes Benz steel, maar kon nie die motor se sleutels vind nie.

Bure het kort daarna onraad vermoed en die polisie ontbied.

’n Deurbraak het gisteroggend gekom toe drie verdagtes in Zithobeni buite Bronkhorstspruit, sowat 10 km van Raubenheimer se kleinhoewe af, aangekeer is.

Volgens Zulu word ’n vierde verdagte nog gesoek aangesien een van die aangekeerdes moontlik nie regstreeks by die aanval betrokke was nie, maar dalk wel net by die beplanning.

“Ons sien dié drie arrestasies as ’n groot deurbraak,” het Zulu gesê.

“Ons het inligting uit die gemeenskap oor ’n motor wat skynbaar deur die rowers gebruik is, opgevolg en vasgestel waar die rowers skuil,” het hy gesê.

“Die polisie en lede van GE Security het daarna vroeg gisteroggend ’n klopjag op die betrokke perseel in Zithobeni uitgevoer en drie verdagtes daar in hegtenis geneem.”

Al Raubenheimer se besittings is in hul besit gevind.

Die moontlikheid word ook ondersoek dat die verdagtes wat aangekeer is, en tussen 20 en 30 jaar oud is, betrokke was by twee huisbrake verlede week op Raubenheimer se kleinhoewe.

Hulle sal na verwagting Maandag in die Bronkhorstspruit-landdroshof op aanklagte van huisroof, huisbraak en diefstal, besit van vermoedelik gesteelde goedere en die onwettige besit van ’n vuurwapen en ammunisie verskyn.

Raubenheimer is gister in ’n stabiele toestand uit ’n plaaslike hospitaal ontslaan waar hy behandel is.

- Beeld

Volgens Lindeque het sy ses jaar gelede ’n vierledige hartvat­omleidingsoperasie ondergaan en is sy ’n diabeet.

“Sowat vier maande gelede moes ek noodgedwonge ’n staatspasiënt word nadat my man, Johan (58), sy werk as ambagsman verloor het,” het sy gesê.

Lindeque is van die Kopanong-hospitaal in Vereeniging na die Charlotte Maxeke-hospitaal in Johannesburg gestuur omdat sy glo slegs by dié hospitaal die medisyne kan kry wat sy dringend nodig het.

Die Charlotte Maxeke-hospitaal het haar weggewys en sy is na die Chris Hani Baragwanath-hospitaal. Hier het ’n dokter gesê die siek vrou moet dringend deur die ongevalle-afdeling opgeneem word.

“Ek is met ’n opnamebrief ure lank van bakboord na stuurboord gestuur omdat ek glo nie die regte vorms het nie, maar niemand weet wat aangaan nie en wou my nie help nie. ’n Kennisgewing het ook gelees saal 21 is vol,” het Lindeque gesê.

“Dis die probleem met julle wit mense. Alles moet in julle skoot val,” het ’n ongevalle-suster glo óók hier aan haar gesê toe Lindeque weer daar om hulp gaan vra het.

’n Dokter het haar ’n rukkie oor die huilende vrou ontferm en Lindeque het haar gesmeek om medisyne voor te skryf.

“Ek kan jou nie help nie, want ek sal my werk verloor, maar hier sal jy doodgaan,” het dié volgens Lindeque gesê.

Sy is hierna vir die sesde keer terug na saal 21 toe, waar sy deur ’n verpleër toegesnou is om self medisyne te kry.

“Gaan koop self jou medisyne. Julle wittes het mos almal geld,” het hy glo gesê. Dit is toe dat ook hy haar toegesnou het dat wit mense wil hê dat alles vir hulle gedoen moet word.

Lindeque is onverrigter sake daar weg en is verlede week deur haar seun, Jean (26), na ’n dokter in Pietersburg geneem waar sy nou private behandeling vir hartversaking ontvang.

Beeld het die Gautengse gesondheidsdepartement drie weke gelede per e-pos van die beweerde voorval ingelig en kommentaar gevra. Talle oproepe is daarna na die woordvoerder gemaak, mnr. Mandla Sidu, wat gister uiteindelik gesê het hy kan nie kommentaar lewer nie omdat hy die laaste tyd self siek was.

- Beeld

In die toekoms, iewers, wanneer Suid-Afrika hom hopelik uit die huidige greep van boosheid en korrupsie sou ontworstel het, gaan geskiedkundiges, skrywers, filosowe, staatswetenskaplikes en gewone mense waarskynlik na dié periode verwys as die transformasietyd. Een van die beste moderne romans in Afrikaans, deur P.J. Haasbroek, speel in Kambodja af, ‘n land wat insgelyks deur ‘n fanatiese en kommunistiese revolusie verwoes is. Dit heet Die jaar nul. Tydens die revolusie van die Rooi Khmer in Kambodja het vier miljoen mense omgekom. Lede van minderheidsgroepe soos Sjinese handelaars is voor die voet uitgemoor. Die hele bevolking is aan ‘n vorm van politieke terreur blootgestel. Een van die slagspreuke van die Kambodjaanse revolusie was: “Om jou te hou, is geen voordeel nie. Om jou te vernietig, is geen verlies nie.”

Herken ons nie iets van hierdie slagspreuk in die huidige Suid-Afrika nie? Om ‘n Afrikaanse skool of universiteit te behou, is geen voordeel nie; om dit te vernietig, is geen verlies nie. Dieselfde geld ons plaasboere wat in hul duisende al aangeval is en waarna ons regering geen poging aangewend het om hulle te beveilig nie. In die groot stede, waar stedelinge insgelyks deur swerwende boosdoeners geteister word, is tienduisende en selfs honderdduisende mure met elektriese drade en lemmetjiesdraad opgerig, die stille getuienis van ons behoefte aan veiligheid en ons vrees vir die transformasieproses wat besig is om oor ons land te spoel.

Die poging om ‘n nuwe orde in Kambodja tot stand te bring – ‘n jaar nul, ‘n wêreld wat van voor af begin sonder die besmetting van die ou orde – het tot ‘n misdaad teen die mensdom gelei.. Soos die karakter Krishmi in Haasbroek se Jaar nul op bladsy 38 sê: “In die naam van die nuwe orde slaan hulle mense en word die tronke vol. Duisende is al doodgemaak uit ywer vir een of ander ideale orde. Dit lyk my onvermydelik dat elke nuwe orde sy eie drag lyding bring; daaraan kan ons nie ontsnap nie. Daarom dink ek die hel is juis orde, ‘n groot ysige orde van mense wat in rye staan soos bome in ‘n plantasie, roerloos op een plek. In die hemel sing en dans hulle… Jy maak my bang as jy van ‘n Groot Eenheid praat, Ton lon Jin.”

Nes daar in Kambodja in die laat sewentigerjare ‘n volksmoord gepleeg is om ‘n Groot Eenheid tot stand te bring, word daar vandag in Suid-Afrika deur wetgewing, staatsmag, sosiogeniëring en desnoods deur geweld, gepoog om ‘n nuwe orde en Groot Eenheid tot stand te bring. Die sentrale begrip, die groot idee, die revolusionêre strydkreet van ons land ná 1994 is: “transformasie”.

Transformasie is die kleinkind van alle kommunistiese revolusies van die twintigste eeu. Vir baie mense, veral liberale of linkse Afrikaners wat vandag die nuwe orde met soveel ywer dien, is dit moontlik ‘n aanvegbare stelling. Vir hulle is “kommunisme dood” en het dit skadeloos geword. En indien die stelling waar is, is hulle onmiddellike reaksie: “En wat daarvan? Ons het geen beswaar teen kommunisme nie, al het dit 100 miljoen mense in die twingtigste eeu in strafkampe en oorloë laat sterf. Ons enigste beswaar is teen apartheid, teen Afrikanereksklusiwiteit, teen die ou vlag en rassisme.’

Die ou vlag, selfs die kleure oranje, wit en blou van die ou Prinsevlag wat ons voorouers tesame met die Protestantse Bybel in die moedertaal en die Romeins-Hollandse regstelsel hierheen gebring het, gee aanstoot. Maar nie die rooi en geel van die hamer en sekel nie. Aand na aand sien ons dit op die TV-nuus wat deur Riaan Cruywagen in sy vertroude stem gelees word, maar ons is so gewoond daaraan, ons merk dit nie eens op nie. Lede van die ANC-regering spreek mekaar as “kameraad” of “comrade” aan en ook daarmee vind ons niks fout nie. Want het ons nie die nuwe orde, die nuwe wêreld, ons “jaar nul”, met geesdrif omhels nie? En is ons nie almal lief vir Nelson Mandela, die draer van die nommersesrugbytrui wat nou ook deur Hollywood verewig is nie, al is Mandela dan ook die skrywer van ‘n boek met die titel: “How to be a good communist”?

Dus, om ‘n verband tussen transformasie en kommunisme te sien, is geensins omstrede nie. Die voorstanders van transformasie is selfs trots op die herkoms van hul begrip; vandaar ook Suid-Afrika se noue bande met Kuba, een van die laaste plekke op aarde wat nog amptelik onder kommunistiese beheer verkeer.

Vandag, hier, wil ek egter dieper in die verlede in delf, iets wat Van Wyk Louw vir ons so mooi in ‘n gedig gestel het:

En hiermee keer ons langs die wenteltrappe

en die kartelings af na ander jare:

word druïdes van ons volste wete,

word – gemasker – beitelaars op klippe,

wentelaars van klippe tot iets minders

- ja!- as piramides: maar tog séker

hoeders van die eerste weet oor “gode”.

Verder terug as Mandela, wat vir ons transformasie en ‘n kwasikommunistiese revolusie gebring het, staan Dingaan, wie se misdadige optrede direk tot die Gelofte en die slag van Bloedrivier gelei het.

Die Gelofte, soos dit moet, fokus op ons verbond wat met God gesluit is. Dit lui: “Hier staan ons voor die Heilige God van Hemel en aarde, om ‘n gelofte aan Hom te doen dat, as Hy ons beskerm en ons vyand in ons hand sal gee, ons dié dag en datum elke jaar as dankdag, soos ‘n sabbat, sal deurbring en dat ons ‘n huis tot Sy eer sal oprig waar dit hom behaag, en dat ons aan ons kinders sal sê dat hulle met ons daarin moet deel tot nagedagtenis ook vir die opkomende geslagte, want die eer van Sy naam sal verheerlik word deur die roem en die eer van oorwinning aan Hom te gee.”

In die strydkreet waarmee Dingaan sy krygers aangesê het om Piet Retief en sy geselskap dood te maak, het hy hulle volgens oorlewering as “wit towenaars” beskryf. Hierin kan ons vele dinge lees, maar vir my dui dit die begin van die transformasierevolusie aan. Immers het Dingaan met sy beskrywing te kenne gee dat Retief-hulle tot ‘n ander kultuur, taal en ras as hy behoort het en daarom verdien het om te sterf. Agterna is hulle op gruwelike wyse doodgemartel en Retief moes aanskou hoedat sy volgelinge een na die ander gefolter is en hul skedels oplaas met knopkieries verbrysel is.

Hierna is 500 vroue en kinders ook op die afgryslikste wyse vermoor. Daar word gesê dat ‘n mens nie die geskiedenis moet misbruik nie, maar is hierdie gebeure nie vandag – te midde van die geweld en transformasie wat ons tans ervaar – soveel te meer relevant en ter sake nie?

Paul Kruger se outobiografie deur D.W. Krüger, wat ‘n maand of twee gelede by PRAAG in ‘n heruitgawe verskyn het, bevat ‘n beskrywing van daardie tonele waartydens ons voorsate uitgewis is, as straf vir hul tog na vryheid die binneland in. In die woorde van Paul Kruger:

„Maar watter verskriklike tonele het ons nie in die ander laer gesien nie. Daar het die lyke van ons mense gelê wat deur ʼn ander afdeling van die Zoeloeleër vermoor is en in hulle bloed gebaai het. Die veld was wit van die vere wat die moordenaars uit die beddegoed van die waens geskud het. Daar was skape wat lewendig oopgesny is en manne, vroue en kinders op die gruwelikste wyse gefolter, vermoor, deursteek en keelaf gesny. Die aasvoëls, wat soos hulle vertel het, so ʼn Zoeloe-impi orals gevolg het, het reeds begin om die dooies te verskeur. Daar het moeders dood gelê asook sterwendes nog met die kleintjies aan die bors gedruk. Ander het met verstyfde arms hulle kinders, deurboor met assegaaie wat die lyke aanmekaar gehou het, omklem. Baie lyke is op die verskriklikste manier mishandel en geskend, en klein kindertjies het gelê waar die barbare hulle neergegooi het, nadat hulle die harsings teen die wawiele uitgeslaan het.” (PK, bll. 28-29.)

In die twintigste eeu, is daar vele boeke oor kommunisme geskryf, veral ná die Russiese skrywer Aleksandr Solsjinitsin se werke in Westerse tale vertaal is. Die strafkampe en gruweldade van kommunisme is ná byna ‘n eeu van sensuur deur die liberale media en veral die Westerse intellektuele en akademici ontbloot vir wat dit is: ‘n mensdaad teen die mensdom, maar ook: primitiewe geweld en moordlus wat in die naam van revolusie en ‘n beter wêreld met groter gelykheid botvier.

Dingaan het nie gelykheid of kommunisme nagestreef nie, maar in sy bereidheid – en sou ‘n mens sê, die gemak – waarmee hy die onskuldige Voortrekkermanne, -vroue en -kinders laat uitmoor het, was hy Suid-Afrika se eerste swart revolusionêr, ons land se eerste transformeerder. Hy het verstaan dat terreur ‘n politieke wapen is wat met welslae aangewend kon word. Waarskynlik was die keerpunt in die onlangse Suid-Afrikaanse geskiedenis die Kerkstraatbom wat die ANC op 20 Mei 1983 laat ontplof het. Dit was ‘n terreurdaad waarop selfs ‘n Dingaan trots sou kon wees, want 19 onskuldige mense het gesterf en ongeveer 200 is beseer.

Maar anders as die Voortrekkers onder Andries Pretorius in 1838, het hierdie daad van uiterste geweld nie die destydse Afrikanerleiers tot verdediging, straf en geregtigheid aangespoor nie. Dit het tot akkomodering, onderhandeling en uiteindelike kapitulering gelei.

Onlangs het mnr. Roelf Meyer, die hoofonderhandelaar van die Nasionale Party tydens die vroeë negentigerjare, in Rapport geskryf dat hy en sy regering nie anders kon as om aan die ANC en die SAKP oor te gee nie. Hoewel Suid-Afrika destyds ‘n kernmoondheid was, met waarskynlik die vyfde of sesde sterkste weermag ter wêreld, het mnr. Meyer dit goedgedink om alle beheer van die staat – ook oor die weermag en polisie – aan die ANC oor te dra. Hierdie daad van blinde en naïewe vertroue in ‘n gewelddadige en listige vyand, is presies dít wat tot die dood van Piet Retief en sy geselskap gelei het. Ook Retief het beleefd en goedgelowig op Dingaan se versoek om hul wapens buite die kraal te los, gereageer.

Op ‘n meer uitgebreide manier het ‘n onlangse geslag politici die wapens buite die kraal oorhandig en is ons vandag byna meer weerloos as daardie vroue en kinders wat niksvermoedend in 1838 langs die Tugelarivier deur die Zoeloe-impi’s verras is en ‘n verskriklike prys daarvoor moes betaal.

Die transformasie van die Suid-Afrikaanse weermag was waarskynlik die enkele mees belangrike politieke gebeurtenis van die afgelope vyftien jaar. Nie net behels transformasie direkte en verskriklike geweld soos wat Dingaan gepleeg het nie, maar as stelsel en revolusionêre program skep transformasie die potensiaal vir verdere geweld, massamoord en uitwissing.

Deur die geskiedenis het filosowe en politieke denkers daarteen gewaarsku om jou vyand se beloftes op sigwaarde aan te neem. Goedgelowigheid en gebrek aan kennis en insig word gewoonlik baie swaar deur die verloop van die geskiedenis gestraf. Een van die politieke filosowe wat in die Westerse wêreld tot vandag toe gelees word, is Machiavelli. Hy het heelwat te sê gehad oor die mistasting om goeie bedoelings aan jou politieke opponent toe te skryf.

Binne die Calvinisme is ons geneig om te dink dat alles deur God vooraf bepaal word; vandaar dan ook sekere Afrikaners wat vandag beweer dat God die ANC oor ons aangestel het om ons vir ons sondes uit die verlede te straf. Maar by die goddelike wil en predestinasie, is daar ook die menslike wil te voeg. Calvyn was van mening dat die Here diegene help wat hulleself help. Nicolo Machiavelli in Die Prins skryf só oor Italië en oor sy stadstaat Florence:

“Met ons is daar groot geregtigheid, want daardie oorlog is regverdig wat nodig is en wapens word geseën as daar geen ander hoop as op hulle is nie. Hier heers die grootste bereidwilligheid en waar die bereidwilligheid groot is, kan die moeilikhede nie groot wees nie as u bloot daardie mans volg wat ek onder u aandag gebring het. Wat meer is, hoe buitengewoon is die weë van God nie wat bo alle voorbeelde geopenbaar is: die see is verdeel, ‘n wolk het die weg gelei, die klip het water voortgebring, dit het manna gereën, alles het tot u grootheid bygedra; u behoort die res te doen. God is nie bereid om alles te doen nie en sodoende ons van ons vrye wil en daardie deel van die glorie wat aan ons behoort, te ontneem nie.”

Ek herhaal die laaste sin: “God is nie bereid om alles te doen en sodoende ons van ons vrye wil en daardie deel van die glorie wat aan ons behoort, te ontneem nie.” Vanjaar is die 172ste jaar dat Afrikaners Geloftefees hou. Terwyl ons hierdie goddelike ingryping in die lot van ons pioniervoorvaders gedenk, huldig ons terselfdertyd hul moed, intelligensie en deursettingsvermoë. Dít is die aspek waarna Machiavelli verwys as hy sê dat God ons nie van ons aandeel aan die glorie van ‘n veldslag soos Bloedrivier wil ontneem nie.

In dié opsig is Andries Pretorius ‘n interessante figuur in die hele Bloedriviersage. Hy het aanvanklik nie deelgeneem aan die Voortrek nie, maar het wel in die Oos-Kaap verskeie militêre ekspedisies teen die Xhosas aangevoer. Op dié stadium was die Voortrekkers, wat ná die slag van Italeni waar hulle weereens met verliese van die Zoeloes moes wegvlug, hulle eintlik vasgekeer in Natal, wat hulle as die Beloofde Land beskou het. Dit het gereën, hul kruit was letterlik nat en ons kan ons vandag kwalik indink in die moedeloosheid en wanhoop wat daar onder hulle moes geheers het. Maar toe kom die buitestaander, Andries Pretorius, ‘n nuwe leier. Soos Machiavelli ook in Die Prins skryf, skep hopelose, negatiewe toestande dikwels die behoefte aan ‘n nuwe leier wat soos Moses van ouds sal opstaan om sy verdrukte volk uit Egipte te lei.

Die nuwe leier moet buite die ou paradigma, die ou manier van dink en doen, kan tree. Soos ek reeds gesê het, is transformasie soos ons dit in dié land leer ken het, sinoniem met onreg en geweld. Maar geweld self skep onvermydelik buitengewone omstandighede. Immers streef die meeste mense op aarde – selfs in Afrika – vrede en harmonie na. Selfs al is jy vir jou buurman kwaad, gaan val jy hom nie met ‘n AK 47 aan en wis hom en sy gesin uit nie. Daarom verteenwoordig die geweld wat Dingaan se impi’s teen Piet Retief, asook die vroue en kinders by Bloukrans en Weenen gepleeg het, ‘n tree buite alle norme van vreedsame naasbestaan – om van beskawing nie eens te praat nie. Ook die graad van geweld wat tans in Suid-Afrika heers, is geensins normaal nie, maar skep ‘n wêreld sonder grense waar elkeen kan maak soos hy wil. Die geweldenaar, soos Dingaan, tree buite alle logiese of beskaafde denke en word iets dierliks, afskuwekkends en verskrikliks. In Joseph Conrad se beroemde novelle oor Afrika, Heart of darkness, spreek een van die karakters die beroemde woorde: “Die verskrikking! Die verskrikking!” (In Engels: “The horror! The horror!”

‘n Ander skrywer, ‘n Afrikaner wat in Engeland gaan woon het en blykbaar op goeie voet met die Britse koningshuis verkeer het, Laurens van der Post, het op 3 Maart 1954 ‘n lesing aan die Sielkundeklub van Zürich, Switserland gelewer wat agterna in boekvorm uitgegee is as: The dark eye in Africa. Die donker oog in Afrika. Hy het dié uitdrukking ontleen aan ‘n gesegde wat hy in Indonesië gehoor het, “mata kelap”, waar die mees vredeliewende en betroubare persoon skielik besete kan raak en tot geweld en selfs moord kan oorgaan. Dan word daar gesê: Sy donker oog het van hom besit geneem. Van der Post slaag nie werklik daarin om te verklaar waarom daar so ‘n donker oog veral in Afrika bestaan nie. Ons weet dat daar sedert Dingaan en sy Zoeloes se gruweldade miljoene mense op die afgryslikste maniere denkbaar in Afrika uitgemoor is. Tot vandag toe word hierdie dade van verskrikking in verslae van die Verenigde Nasies opgeskryf of hier en daar in boeke of koerante opgerakel. Hier by ons is daar plaasmoorde, huisaanvalle, motorkapings en alles wat daarmee saamhang.

Van der Post het ná die tweede wêreldoorlog bekommerd geraak oor die verandering wat hy in Afrika bespeur het en dit soos volg beskryf:

“Toe ek ná die laaste oorlog teruggekeer het, is ek geskok deur die verandering wat plaasgevind het. Gebeure wat in my kinderdae raar was, het algemeen geword: rituele moorde, mensvretery, geheime organisasies wat teen die wettige gesag agtiteer, blitsige uitbarstings van geweld en moord en soms skynbaar onverklaarbare uitbrekings in gebiede wat vir ‘n lang tyd geen onrus geken het nie. Hierdie dinge was oral besig om toe te neem, asook die ander klassieke tekens van innerlike onrus: ‘n toenemende instroming van ontwortelde mense na die stede, die groeiende aantal gefrustreerde werkloses op straathoeke, tesame met intellektuele wat nie in diens geneem kan word nie, die toename in politieke agitasie en sosiale verwarring, die skynbaar sinnelose breek van winkelvensters en onverklaarbare onluste in beskaafde strate.”

Die vraag wat ons vandag vir onsself moet afvra, is: Hoe het ons voorouers onder veel hagliker omstandighede as ons s’n vandag, daarin geslaag om die sogenaamde “donker oog in Afrika” te tem en sodoende ‘n hele beskawing in dié land te vestig? Wat was daar wat Andries Pretorius, A.H. Potgieter, Paul Kruger en ander gehad het wat ons nie het nie, of waaroor Roelf Meyer en FW de Klerk waarskynlik nie beskik het nie?

Net gister lees ek oor die huidige eerste minister van Finland, Matti Vanhanen, dat hy blykbaar op ‘n keer gesê het dat hy nog nooit raad van enigiemand anders gevra of gevolg het nie. Vir ons Afrikanerleiers wat so lief is om te vergader en te praat, met ons swetterjoel organisasies wat een en almal mekaar se raad of “modelle” volg, is dit nogal ‘n merkwaardige houding vir ‘n leier om in te slaan. Daarin lees ek egter Vanhanen se behoefte om buite die gewone – dít wat die mense sê of glo, die sogenaamde konsensus – te tree en die risiko van eie besluite te neem.

In die lewe van enige volk of enige groep mense op aarde, ‘n dorp, ‘n straat, ‘n gesin, breek daar ‘n tyd aan wanneer die gewone en aanvaarde oplossings nie meer deug nie. Dan verg dit waagmoed, durf en visioenêre leierskap. Soos Machiavelli dit gestel het: “daardie oorlog is regverdig wat nodig is en wapens word geseën as daar geen ander hoop as op hulle is nie.”

Dit klink amper asof ek u soos van ouds voor die slag van Bloedriviet tot oorlog wil oproep. Daar heers vandag groot ontnugtering onder alle Afrikaners van dwarsoor die politieke spektrum, van Breyten Breytenbach tot Eugene Terre’Blanche. Om die volgende vyf jaar in Suid-Afrika te voorspel en om te sê dat daar nie ‘n vorm van oorlog gaan uitbreek nie, is om die minste te sê, moeilik.

Die geskiedenis en die politiek van Suid-Afrika het nie veel verander oor die afgelope 200 jaar nie. Slegs die omstandighede het meer verwikkeld geraak. Die soort oorlog wat ons vandag voer, is nie meer met voorlaaiers en assegaaie nie. Dikwels is dit ‘n oorlog, nie van die swaard nie, maar van die pen. En soos hulle sê, is die pen magtiger as die swaard. Die afgelope paar dekades is die Afrikaner bowenal vasgevang in ‘n propagandaoorlog waar hy gedurig in die beskuldigdebank verkeer, hetsy oor apartheid, hetsy oor “rassisme”, uitbuiting en ander begrippe wat die ANC-bewind met groot stelligheid en behendigheid in die massamedia hanteer.

Die eerste stap, myns insiens, is om buite die gewone te tree, om die reëls en woorde waarin ons vasgedraai is, omver te werp. In die aanloop tot die eerste vryheidsoorlog het die burgers van die ou ZAR met ‘n belastingboikot begin. Daarom vind ek dit interessant dat Hermann Giliomee, die liberale historikus van Stellenbosch, onlangs dieselfde uitspraak gemaak het, dat onder soortgelyke omstandighede as dié waaronder die Afrikaner tans verkeer, ander volkere hulle geredelik tot belastingboikotte gewend het.

Soos wat ons land soos ‘n trein sonder drywer op die rand van die afgrond voortsnel, sal ons, die passasiers, vinnig moet begin planne beraam en dalk sal iemand die bul by die horings moet pak en self in die bestuursitplek moet inspring. As ons kyk hoe vinnig Zimbabwe van ‘n redelik ontwikkelde en welvarende land binne enkele jare tot ‘n mislukte staat van die Afrikatipe verval het, dan het ons ook in Suid-Afrika nie veel meer tyd nie.

Soos Machiavelli ook te kenne gee, is dit tydens krisisse wat die beste in ‘n mens en veral in leiers na vore kom. Tydens die uur van ons angs en verlatenheid vind grootse dade plaas en kan ons daarop reken dat God ons wapens sal seën. Soos keer op keer in die verlede, en veral by Bloedrivier, gebeur het. Dit is juis in die laaste oomblikke van die geskiedenis, as alles rondom ons donker word, dat wysheid oplaas na ons toe kom. Soos die filosoof Hegel gesê het: “Die uil van Minerva sprei sy vlerke as die skemer daal.” Toevallig het ek onlangs uitgevind dat die vrouefiguur op die koepel bo die Ou Raadzaal in Pretoria van waar Paul Kruger regeer het, wel ‘n afbeelding van Minerva, die Romeinse godin van wysheid, is, dus was ons voorouers ewe bewus van haar!

Daarom moet ons nooit moed verloor nie, al gaan dinge hoe sleg en al lyk die toekoms soms vir ons duister. Ten slotte, soos die digter ID du Plessis dit so treffend gestel het:

Soet is die stryd

Jy sê die stryd is verlore,

Ons nasie te arm en klein,

Ons taal uit ‘n drang gebore

Wat een van die dae verdwyn?

My broer, dit mag heeltemal waar wees.

Wie weet wat die toekoms gaan baar?

Miskien moet ons oormôre klaar wees.

Om weer hierdie droom te laat vaar;

Maar as ons net altyd moet strewe

Na wat tot oorwinning gaan lei,

Wat baat dan die stryd van die lewe

Waarin ons onseker moet bly?

Solank jou bedoelings maar goed is,

Gaan jy jou oor neerlae kwel?

Solank jy volhard en vol moed is -

Dis tog die probeerslag wat tel!

Nee, soet is die stryd vir die stryer,

Al moet hy uiteindelik verloor;

Maar die man wat sy deelname weier,

Is die man wat sy nasie vermoor.

* Die La Rochelle-geloftefeesterrein is ongeveer 50km anderkant Carolina op die Amsterdampad geleë. Geloftefeeste word reeds sedert 1914 daar gehou. Vroeër jare het mense reeds op die 15de Desember daar aangekom, braaivleis en Boeresport gehou alvorens die Gelofte op 16 Desember afgelê is. Die Geloftediens en -toespraak vind in ‘n holkrans plaas waarin Boesmantekeninge te siene is, asook ‘n granietsteen wat in die wand ingemessel is met die datum “1938″ en die inskripsie: “Om in 2038 geopen te word.”

Vermoor?

Aangeval?

Verkrag?

Aangerand?

O, ek sien, niemand nie.

Dis nou in teenstelling met die naturelle wat daagliks terreur saai in voorstedelike winkelsentrums met hul AK’s; die swartes wat blankes uitmoor, verkrag en besteel op ‘n daaglikse grondslag, terwyl die ANC se vetgat, onbevoegde vetkatte in hul blouligkonvooie rondjaag en warm lug spu, sonder om een dooie duit aan die situasie te doen.

Welgedaan, Rapport en die getransformeerde SAPD. Ons almal slaap nou veiliger in ons bedjies noudat julle so ‘n “nes van gevaarlike regses” (sic) aan die kaak gestel het, terwyl Gombal en sy maatjie, die misdadige skuim en voormalige MK-kader, daardie gawe versameling idiote wat nie eens een vierkante sentimeter grondgebied kon bevry nie; die swart misdadiger, maak presies nes hy wil.

Soos altyd is Liza Albrecht en haar eie nes van ANC-gatsuiende ekstreem-linkses bekend as Naspers, te lamsakkig en papbroekig om iets te skryf oor die swart kriminele wat daagliks ongebreidelde vlakke van misdaad pleeg. Na die tipiese fatsoen van Naspers is tientalle blankes die afgelope week vermoor, verkrag, aangerand en besteel, bykans almal deur misdadigers van ander, nie-blanke rasse, dog verkies me Albrecht en haar trawante om sensasionalistiese Naspersdrek oor imaginêre “regses” te publiseer.

Rapport sien dus ‘n hele aantal dooie en verkragte blankes hierdie afgelope week, almal vermoor deur swartes, klaarblyklik as ‘n mindere probleem vergeleke met ‘n groep regses (sic) wat niemand tot op hede beseer het nie. Noem my onlogies, maar stellig is Rapport se beriggewing nie bloot bevooroordeeld nie, maar inderdaad fundamenteel anti-Afrikaner.

Jy kon seker nie n ander voorbeeld noem nie. Is buitelandse sake nie die week as die mees korrupste van hulle almal uitgewys nie. Was daar nie tien toegesluit onlangs nie. Wat sal jy se ou Roelf,hoe voel jy oor elke vermoorde,verkragte en die poelieste wat die vrouens so in die selle verkrag.

Jy voel seker suksesvol om dat julle die land in annargie laat verval het. Nie eens gedink jy leef eers meer nie.

Henri Le Riche
12/12/2009 10:42:02 PM
Mnr. Meyer. Dankie vir die antwoorde en verstaanbaar maar een antwoord kort wat baie mense vandag vra, Links tot regs. Dit is. Kon julle nie die Afrikaner in ‘n beter situasie onderhandel het nie? Kultuur, taal, polities, en vokstaat vir dié wat dit wou hê?

Die meeste mense voel vandag dinge het verkeerd geloop by die onderhandelinge.

Kokkie
12/12/2009 10:49:44 PM
Roelf, ek wil vir jou reguit se dat ek vir jou, Leon Wessels en F.W. met ‘n passie minag. Hoe julle dit ook nou al wil goedpraat, sal niks help nie. Julle sal in die annale opgeteken staan as die grootste verraaiers in hierdie land se geskiedenis. Cyril Ramaphosa het met julle gemors, letterlik die vloer gevee. Nou vra jy die vraag : ” Hoe sou dit gewees het as ons nie gedoen het wat ons gedoen het in die vroee 1990’s nie ? “

Toe, profeet Roelf, vertel ‘n bietjie vir ons hoe dit sou gewees het…ons luister graag. Moet net nie weer met die N.P. se bangmaakstories van destyds begin nie. Dis twak!

Dan vra jy ook: “Hoe sou dit gewees het as ons nie verander het nie?” Daarop wil ek vir jou se dat dit beslis nie slegter daaraan toe kon gaan as wat dit vandag die geval is nie.(met natuurlik die uitsondering van julle ouens op die soustrein.) Almal het geweet dat verandering moes kom, maar daaronder het ons verantwoordelike en ordelike verandering bedoel. Vir julle het verandering KAPITULASIE beteken. En dit is inderdaad wat julle gedoen het.

Met julle gladde bekke en bangmaakstories het julle goedgelowige mense belieg en bedrieg. Julle het Suid – Afrika uitverkoop om die korrupste land ter wereld te word. Of miskien was die vorige regering net baie meer gesofistikeerd in sy korrupsie en het hy dit beter verbloem ? Jy behoort te weet.

Is dit nodig om areas uit te wys waar dit nie goed gaan nie? (Dit sou makliker wees om te meld waar dit goed gaan.) Op elke terrein van ons volkshuishouding gaan dit daagliks slegter en slegter. Jy soek nou die antwoord op daardie vrae, tewyl dit oor en oor destyds aan julle uitgespel is. Maar julle het so hard vir die kameras gespeel dat julle nie na gesonde raad kon luister nie.

Oor jou enkele voorbeeld van die I.D.-dokumente…Twak…Belaglik ! verduidelik ook sommer EERLIK (as jy dit kan doen) hoekom ons mense deesdae ten duurste visas moet bekom om die V.K. te besoek. Bly liewer net stil en verdwyn van die toneel af.

Denker
12/12/2009 11:06:00 PM
As Noord Korea, Iran en Venezuela die hele Westerse wereld gyselaar kan hou met hulle lee drygemente, hoekom kon Suid Afrika dannie ALLES in ons arsenaal gebruik het om beter terme by die onderhandelings tafel af te dwing nie?

Ons het atoombomme gehad en die beste weermag op die kontinent. Die idee sou nooit wees om vas te klou aan die mag nie, maar wel om dit as dreigement te gebruik om ons onderhandelings posisie te versterk.

Beter beskerming vir Afrikaans, die voorkoming van regstellende aksie en selfs sekere veto regte in die parlement – vir sake wat die minderheid beinvloed – was sekerlik die moeite werd om voor te veg.

En laastens, rakende PW. Hy kon nie voorspel het dat die Berlynse Muur sou val ‘n paar jaar na sy Rubicon toespraak nie. As die Soviet Unie nog bestaan het vandag, was die ou Suid Afrika nogsteeds hier, met sy stille Amerikaanse en Europese bondgenote van weleer.

Dries
12/12/2009 11:30:37 PM
As mens Generaal Magnus Malan se boek lees dan is daar twee goed wat kon help (1) ‘n onvoorbereide onderhandelaar van die NP regering wat met drank onder sy arm opdaag vir onderhandeling is waarskynlik problematies (2) die feit dat FW waarskynlik in sy kruistog teen “sekurokrate” lede van die Brite geheime diens (wat die ANC waarskynlik deeglik ingelig het) om die tafel gehad het tydens voorbereidings vir onderhandelings! Is daar al ‘n woord soos “idiootokraat”?

Cathy
12/12/2009 11:35:20 PM
Waarom vaar Suid-Afrika se ekonomie so goed? Kan dit wees omdat misdaad hoogty vier? Gesteelde goed moet immers aanmekaar vervang word.

Ons moes nie vroeër onderhandel het nie, maar later. Die ontploffing van die internet sou help om die ANC se wandade aan die kaak te stel. Waar was “U-Tube” toe ons dit nodig gehad het?

Dit was destyds onnodig om sensuur teen die ANC toe te pas en koerante te muilband. Suid-Afrikaners (veral swart Suid-Afrikaners) moes al in die tagtigerjare van die ANC se vergrype in die buiteland bewus geword het. Ons het die reg gehad om te weet van die Quatro martelkamp waar swart jeugdiges deur prominente lede van die ANC doodgemartel is. Ons moes betyds geweet het van die ANC se feitesendings na Noord Viëtnam en Noord-Korea. Ook van hulle opleiding deur die KGB en die Stasi van Oos-Duitsland.

Roelf Meyer het gelukkig nie probeer om die 20,500 sterftes tydens die konflik tussen die verskillende swart faksies goed te praat nie. Zanu PF se opleiding in terreur op jou eie mense het hier goed te pas gekom. Mugabe se trawante het die ANC flink geleer van anargie en opstoking.

Brutaliteit was nie ‘n apartheid uitvinding nie. Apartheid was op die punt om uitgefaseer te word toe die onderhandelings begin is.

Gewone Suid-Afrikaners wil steeds weet watse druk is op F W de Klerk se regering geplaas. Watter geraamtes was daar in die kas wat só erg was dat ‘n hele land daardeur uitverkoop is?

chrispot
12/13/2009 12:12:43 AM
Wat ‘n power poging tot debat. Dis duidelik hoekom die ANC jou ore aangesit het!Kom ons som dit op: Alles is PW se skuld. Die wereld was teen ons. Afrikaanses is klapotte. Lees eerder Engelse koerante. Doen beter besigheid. Een Australiese swaeltjie maak jou somer.

So antwoord ek jou: As PW so dom was in 1985, hoekom het jy nog steeds vrywillig onder hom gedien? Die wereld was nie in die World Trade Centre teenwoordig nie, jy het daar poker gespeel. Wanneer moet Afrikaanses dan begin kla? As die laaste een doodgeskiet word en ons taal, skole, universiteite en al die staatsdepartemente klaar vernietig is? Bid jou aan, Naspers moet meer polities korrek raak!

Laat dit maar eerder daar. Regstellende aksie en BEE is ‘n feeverhaal, Afrikaners is net slapgat daarom dat hulle tot 6% gemarginaliserer word. Meer as ‘n miljoen Suid Afrikaners is landuit, maar een Australiër laat jou goed voel. Jy en FW kon nie eers in die RNE saamwerk met Mandela nie en hy was die prins van vrede! Nee Roelf, jy het jou land en volk verraai. Debat gaan nie jou bas red nie. Al ooit voetewas oorweeg?

TYRE
12/13/2009 12:22:27 AM
Mooi vir Binnelandse sake ek is bly jy is beïndruk met hulle, Roelf , maar wat is jou opinie van die res… Eskom, SAUK, onse weermag en die talle Staats dept en ons briljante Metrorade om van n paar te noem.

Mlungu
12/13/2009 1:22:31 AM
Roelf kan ek jou ook vier vrae vra? Wat het van die Suid Afrika geword waar diefwering en veiligheidshekke omtrent net by tronke te siene was?Wat het van die Suid Afrika geword waar kinders met veiligheid skooltoe kon ry met hulle fietse?Wat het met die parke en begraafplase geword wat jy kon besoek sonder om aangeval te word? Het julle nie maar net wit rassisme met swart rassisme vervang nie?

Jack
12/13/2009 4:05:32 AM
Grapjas! Jy beïndruk my nie en mis soos gewoonlik weer die punt.

Henri
12/13/2009 4:18:06 AM
Ek wonder hoeveel geld Roelf Meyer gekry het om die Afrikaner uit te verkoop en sy verskyning later in die ANC is nog ‘n manier van dankie se.

Jacques D van Zyl
12/13/2009 6:31:22 AM
Die NP het 4 groot foute gemaak. FW de klerk, Roelf Meyer, Leon Wessels en Martiens van Schalkwyk. Maar die grootste fout is Van Schalkwyk!

Jacques D van Zyl
12/13/2009 6:40:21 AM
Ja Roelfie. Jy verkoop nog net so baie twak soos altyd. Binnelandse Sake is die mees korrupte departement in SA. Was hul dit 20 jr gelede ook? En hoe lank het dit 20 jr gelede geneem om ‘n id uit te reik? Hou asb. op met jou absurditeite.

Net ‘n idioot sal glo dat korrupsie gaan verdwyn en/of dienslewering daan verbeter. Net soos destyds is dit in belang van “the powes that be” om korrupsie te laat voortduur en net soos toe stop hul ook hul sakke vol! En te hel met die res.

Ernst Marais
12/13/2009 6:43:35 AM
Roelf, Is (of was jy) lid van die ANC? ‘n Onderhandelaar moet ten minste in sy eie saak glo. Was jy die beste persoon om die destydse regering se saak te stel as jy kennelik nie in die meriete van die saak geglo het nie? Waarom het jy, Pik en die ander Verligtes nie die NP verlaat as julle met PW verskil het nie? Jou laaste stelling is aanvegbaar.

ID’s is aan alle Suid-Afrikaners uitgereik. Die Staatsdiens het aan alle Suid-Afrikaners dienste verskaf. Die blankes het toe hoofsaaklik self betaal vir hul mediese sorg terwyl swartes hoofsaklik van die Staat afhanklik was.

ian
12/13/2009 6:46:49 AM
Dis nou die grootste klomp twak wat in ‘n lang tyd in Rapport gepubliseer is. As hierdie die tipe argumente is wat die voormalige regering se hoofonderhandelaar opper op die uitdaging van Chris Louw, verstaan ek presies hoekom Suid Afrika al driekwart oor die afgrond na verwoesting is.

Op die vraag: “hoekom die NP onderhandelaars 15 jaar terug nie beter kon doen nie” kan Roelf dalk meer lig werp deur die volgende vrae te antwoord:

Hoe het dit gebeur dat die NP gedink het hy moet “onderhandel” rakende die opheffing van sanksies en dan die ANC se instemming as ‘n oorwinning en deurslaggewende toegewing van die ANC beskou het? Sonder enige verwysing daarna sou die ANC dit moes toegee, anders sou hulle toe al ontmasker gewees het as ‘n klomp magsdronk rewolusionêres wat vere voel vir die welstand van die onderdruktes namens wie hulle onderhandel.

Julle het onderhandel oor ‘n pêredrol wat die ANC julle gevoer het. Hulle het gèèn keuse gehad in hierdie verband nie. Erger nog, deur hierdie “betekenisvolle” toegewing het hulle 100 meer “betekenisvolle” toegewings uit julle gewurg, soos groepsregte, eie skole, taalbeskerming, handhawing van standaarde in staatsdiens, beskerming teen rassistiese afdankings, ens, ens.

Wat het gebeur tydens een van die finale vergaderings tussen die NP en ANC waartydens onderhandel moes word oor minderheidsvetoreg in die kabinet. Volgens Mac Maharaaj se boek was jy net besorgd oor die parlementere en ministeriële pensioene, en toe die ANC dit toegee (wat hulle in elk geval wou voorstel) toe gee jy sommer die vetoreg weg as pasella.

Jy en FW het baie te sê gehad oor die wigte en teenwigte. Kan jy nog onthou wat dit was? En wat het daarvan geword? Aldus die ANC onderhandelaars het julle maar ‘n taamlik flouerige saak uitgemaak vir “minderheidsgroepregte” en dit ook maar met min teenstand laat vaar ten gunste van individuele regte.

Hoe was dit moontlik dat julle nie die “regstellende aksie” klousule in die grondwet raakgesien het wat ‘n bespotting van julle hele onderhandelingspoging maak nie. Of het jy dit dalk raakgesien en nie omgegee nie?

Watter toegewings het julle van die Weste af gekry om Suid Afrika se kernbomme te vernietig voordat Gadaffi se pelle in die ANC hulle hande daarop kon lê. Of was die quid pro quo in hierdie geval dalk FW se Nobel Prys?. (Ek is steeds van mening dat FW se enigste eerbare gebaar om enige morele grond te herwin is om die Nobel Prys terug te gee)

Het jy ooit enige van die SAKP se studiestukke en beplanningsdokumente onder oë gehad tydens die onderhandelingsproses? Hulle strategie tot oorname was daar vir almal om te lees en hulle het dit presies ook so reggekry. Waarmee was jy besig? Of het Cyril jou whiskey “gespike”?

Van whiskey en die invloed daarvan op die onderhandelingsproses gepraat. Was jy die aand in Kemptonpark toe jou pêl Pik Walvisbaai in ‘n beskonke bravade weggegee het om sy nuutgevonde ANC pêlle te beïndruk?

Dalk die belangrikste opmerking. As jy en jou NP maats dan so goed gevaar het met die onderhandelinge soos jy beweer, hoekom het julle ALMAL (behalwe Moeras van Schalkwyk — dit was sy bynaam in die Army al — heel gepas ook)soos ‘n klomp hondsdol rotte gehardloop om die sinkende politieke skip te verlaat. Politici is nie bekend daarvoor dat hulle iets los wat dalk nog ge-aas kan word nie. En as die politieke lyk nou so vrot is dat daar nie meer vir jou en jou pelle iets oor is om te aas nie, was jou onderhandelings — met respek — ‘n taamlike mislukking

En terwyl jy en Pik en FW julle ministeriële pensioene geniet word jou lojale NP ondersteuners se onskuldige kinders vermoor, beroof, verkrag, sit hulle sonder werk, sonder geleenthede en sonder hoop.

Wessel Wessels
12/13/2009 7:21:06 AM
Blah, blah, blah! Roelfie jy is nog steeds besig met nikseggende snert. Jy en jou pienk vriende het die Boere uitverkoop en toe skuif julle nuwe base julle almal eenkant toe: Jy, Max du Preez, Chris Louw, Pik, Barend die Arend… te veel van julle om op te noem. Die geskiedenis het genadeloos met julle gewerk.

Azille
12/13/2009 7:27:30 AM
Tipies van Roelf Meyer, nou dat Chris Louw nie meer daar is nie, is sy mond nou groot.
Dit verander ook nie die feit dat die blanke Suid Afrikaner so verander het nie.

Johan
12/13/2009 7:50:20 AM
Roelf, ek het gelees, en ek verwerk dit nog. Een vraag, wat is jou politieke oortuiginge deesdae?

Lizette
12/13/2009 7:52:03 AM
Nee-wat – los dit maar – watse verduideliking is dit nou – mosterd na die maal – regtig – jy het nooit en beïndruk ook nou iemand nie.

Koos
12/13/2009 8:10:49 AM
Suid Afrika het op talle terreine uitgestyg gedurende die isolasie-tyd.Suid Afrika was ‘n land van aansien in die oë van die Westerse Lande. Roelf moet asb die jong geslag Afrikaners inlig hoe hy en FW de Klerk en Leon Wessels die volk verraai het deur hul sogenaamde onderhandelings by die Wêreld Handel Sentrum waar hulle baie smalend met woorde en terme soos wigte en teenwigte,beskerming van minderhede,eie onderwys,moedertaal onderrig, Afrikaans as ‘n amptelike taal en nog vele meer ,die volk om die bos gelei het. Ek is bly aan die een kant maar aan die anderkant krap hierdie artikel rou wonde oop.

Julle het swak gevaar in Kempton Park.Julle is vergelykbaar met ‘n skip, op die rowwe oseaan waarvan julle onderskeidelik die kaptein en 2de in bevel was met ons, die burgers van die land as passasiers. Toe ons ons oë uitvee het julle ons verlaat in ‘n “ANC-kleurige” reddingsbootjie vol proviand na ‘n veilige hawe iewers in Afrika. Ons dobber rond sonder kaptein en sonder enjin tussen seerowers. Onthou in die oë van die veroweraar word julle as swakkelinge gesien en nie as helde soos julle mag dink nie.En wie sit daar tussen die seerowers hand om die lyf,niemand anders as Roelf!

Stompie
12/13/2009 8:13:13 AM
Nee wat Roelf Meyer. Jy bly ‘n lamsak verraaier van die Afrikaner volk.

Chris
12/13/2009 8:26:22 AM
Roelfie….As jy met jou rug teen die muur is baklei mens gewoonlik baie harder.So basta met jou lam regverdiging.Julle was en is patete!!!!

Antipas
12/13/2009 8:33:19 AM
Haai siestog! Keer ‘n muis in die hoek vas en hy baklei, julle val om een speel vrek.

Michael Brink
12/13/2009 8:33:36 AM
Absolute twak. Ek hoop dat jy met jou gewete kan saamleef.
Jy en jou trawante het absoluut niks behalwe ‘n totale boedel oorname onderhandel nie, met ander woorde die grootste en mees lafhartige oorname nog ooit in mense heugenis.

Dit is nog erger dat na jy nou tyd gehad het om die gevolge te aanskou, jy steeds jou twak aan ons wil verkoop, nie eers Chris Louw in die lewe het vir jou en julle verskonings en leuns geval nie.

Jy hoort jou kop in skaamte te hang, ten minste het jy, jou trawante en Die Klerk die geskiedenis boeke behaal, as die grootste uitverkopers nog ooit in wereld geskiedenis. Maar julle het geen skaamte nie.

Te oordeel and jou argumente en logika in jou “debat” hierbo wat jy nie met ‘n intelligente persoon in die lewe kon voer nie, maar soos ‘n “Kanarie” nou wil terwyl Chris nie kan reageer nie, spreek dit boekdele van jou integritiet.

Sies, jy hoort jouself te skaam!

Pieter Oosthuizen
12/13/2009 8:34:23 AM
Roelf Meyer is die grootste leuenaar op 2 bene. In 1982 het die Amerikaanse senaat reeds bevind dat die ANC nie die mense van die land nie, maar die belange van internasionale kommunisme. Dit het ons die morele hoëgrong gegee om die land te regeer. Die KGB se argivaris; Walther Mitrokhin het in sy boek : “The Mitrokhin Archives” vertel hoe Moskou met die Suid Afrikaanse regering saamgewerk het om wêreldmarkte in goud, diamante, platinum en kosbare minerale te manipuleer. Die De Beers maatskappy het Rusland omtrent n $1 biljoen n jaar betaal vir hoe kwaliteit diamante. Hulle het dus die finansiering verskaf vir die SAKP se terreur teen die bevolking, en die regering was deel daarvan. Roelf Meyer laat dit klink asof daar chaos sou wees as hulle nie onderhandel het nie.

Waarom het hulle nooit oorweeg om die land te regeer soos waardige leiers in God se oë nie ? Die swaardmag was nog altyd in die hande van regerings, en moes net sterker aangewend gewees het. Die ou NP se wil om te regeer en die regering te wees moes net sterker as die wil van die destabiliserende kommuniste gewees het. Dis dit. As Mugabe nou nog steeds aan bewind is met sy ystere wil, beteken dit Suid Afrika kon al amper die wêreld regeer het. Mense wat terroriste was moes gehang het, en so ook alle mense wat hoogverraad pleeg. Dit is die bybelse manier en ook die godvoorskriftelike manier om jou land teen die elemente te beskerm. Dit is hoe dit nog altyg gedoen was deur nasie se amptenare wat enigsens n volkstrots gehad het. Meyer was lagwekkend in die weermag, en n swakkeling. Hy het meer gelyk soos Rudolf Nureyev, die russiese balletdanser in die weermag. Die SAKP het alreeds in 1928 onder leiding van SP Bunting saam met die Komintern besluit dat Suid Afrika moes n kommunistiese regering kry. Daarvoor kon alle kommuniste die doodstraf gekry het. Roelf hulle was te swak om die land te regeer terwyl hulle die swaardmag van die staat in die hand gehad het.

Waarom is die Havenga versameling wat die grootskaalse verkragtings van Voortrekkervrouens en dogters bo 10 jaar, in die Anglo Boereoorlog vir 87 jaar geheim gehou van die publiek, en eers in 1987 bekendgestel ? Dit was sodat openbare opinie nie in n opinie teen die nasionale party ontaard nie.

Waarom het die regering die soldate grens toe gestuur as kanonvoer, 32 Bataljon verraai, terwyl Roelf Meyer deel was van die regering wat ons vyande met geld voorsien het om ons binnelands te terroriseer, en op die grens van Suid Afrika te beveg ?

Hulle was toe reeds Suid Afrikaners se grootste vyande, en kop in een mus met die kommunisme in die internasionale front.

Die SAKP het op sy 7de party kongres in Kuba gedurende 1989 gese, dat hulle gaan in Suid Afrika, hul eie Oos Duitsland bou. En ten spyte daarvan is daar nog steeds met die SAKP onderhandel ..

Hulle het ons alle rede gegee om Anti- Suid Afrika wet te maak. Doodeenvoudig soos in Israel, wat alle ondermynende elemente finaal kon uitskakel, en die land soos ware godsmanne regeer. Maar hulle die land van Suid Afrika soos die vyand van God, en as vriende van die wêreld regeer; – reguit in die hande van die internasionale kommunisme, ten uiteindelike uitvoering van n besluit wat al in 1928 geneem was; – om in Suid Afrika n swart kommunistiese regering gevestig te kry.

Die Internasionale kommunisme is Roelf en kie se vriende. Dit is al wat hy hoef te sê.

Tian
12/13/2009 8:38:13 AM
Vreemd dat jy nou na Chris Louw se dood bereid is om te debatteer. Eerste plek glo ek daar is min mense wat nie glo dat Apartheid verkeerd was nie, ons het nog nooit gesê dat ons nie moes onderhandel of dat ons aan die mag moes vasklou nie. Ja ons vergelyk goed met ander lande maar daar is geen verskoning vir die manier waarop ons vandag gemarginaliseer word nie. Ja ek stem saam dat ons te lank gewag het en daarmee ons posisie verswak het maar ons was steeds in beheer en kon vir nog baie jare aangegaan het om vir onsself ‘n beter posisie te gee met die onderhandelings. Die destydse regering was op so ‘n missie om die land oor te gee dat hulle te ruggraatloos was om te veg vir die mense wat vir hulle gestem het. Dit sluit vir jou, Roelf Meyer, in.

Jy was een van die hoof onderhandelaars. Julle het van ‘n posisie af onderhandel van gee dit oor want Apartheid is verkeer in plaas van ja, Apartheid is verkeer maar die land is net so min die swartes s’n as ons s’n. Hulle het net so min reg gehad om dit op te eis as ons. Ons het die land gebou en ons sal ‘n sê in die voortbou en regeer daarvan behou. Julle het gevou, ons het vertrou dat julle ons nie vir die wolwe sal gooi nie, maar toe doen julle dit. In plaas van dat julle vir ons ‘n ordentlike plek onderhandel, was FW besig om ‘n ander man se vrou af te vry en julle gaan sit met ‘n bottel wyn onder ‘n boom en onderhandel die land weg. Die binnelandse sake voorbeeld wat jy noem is goed, maar wat van die miskenning van my taal en my kultuur?

Wat van die swartes wat stadig besig is om die wit mense uit te moor, hulle ma’s, vrouens, susters en kinders te verkrag. Wil jy vir my sê julle kon dit nie voorsien nie? Ek is nie ‘n verregse of ‘n regse nie, maar die boere is my voorvaders en ek kan myself voorstel hoe my voorvaders sou baklei as ‘n klomp swartes in een van die laers ingekom het en die wit vrouens verkrag het, dit terwyl die mans gedwing is om toe te kyk. Hulle sou die swartes voor die voet uitgeroei het soos die Amerikaners dit met die Indiane gedoen het. Die blankes is nie kwaad nie, hulle is woedend. Woedend omdat wat jy ookal sê, en hoe jy dit ookal probeer wegredeneer en debateer, julle het ons in die steek gelaat. Ons sou almal baklei het vir ‘n beter toekoms, julle wou ons nie toelaat nie en het met mooi woorde van wigte en teenwigte ons vir die wolwe gegooi. Ek is trots daarop om te sê ek het nee gestem. Nie nee vir Apartheid is reg en kom ons hou vol daarmee nie. Nee vir die manier wat die land, met my volk en my trots, op ‘n skinkbord weggee word.

Het julle vir een oomblik gedink aan die bloed wat vir hierdie land gevloei, toe julle hierdie land, met ons trots, weggee het. Alles waarvoor ons gely, waarvoor on geveg, en waarin ons geglo het en tot vandag glo, is deur ‘n klomp skoongesig, politikuste weggegee. Ons is ‘n gebreekte volk omdat julle ons reg weggee het om vir onsself te baklei. Alles wat vir ons dierbaar en kosbaar is, is vernietig en op getrap. Jou mooi woorde van dat ons nie ‘n ander keuse gehad het nie, help nie, ons het ‘n ander keuse gehad, ons is daaruit gelieg. As jy wil debatteer, debatteer dan oor hoe vorentoe. Moenie jouself en die manier waarop die land weggee is probeer regverdig nie. Jy gaan dit nie regkry nie.

Casper
12/13/2009 9:04:10 AM
Hy kan net een voorbeeld noem wat hy sê ‘n positiewe ding is. Wat hy noem is nie eers positief nie. Negatiewe dinge is te veel vir hom om op te noem. Daarom noem hy dit nie. Hy maak in werklikheid verskoning vir hulle swak onderhandelings. Meyer, die ANC het julle ore aangesit. Julle het ons uitverkoop.

Dr. JT
12/13/2009 9:04:23 AM
Ja Vrymesselaar! Te wonderlik vir woorde, so kan jy praat en met jou goud deel gaans in weelde lewe terwyl jy jou mense verraai het en hul krupeer! Die Boere wat jou amper gekry het is nog volop en oordeelsdag kom boetman… Rug teen die pelleton muur vir jou ja! So maak maar soos de Klerk en vlug, onthou net ons is orals! jul kan ons nie uitwis nie!!!!

Werner
12/13/2009 9:13:39 AM
Dis nie die moeite werd om te probeer debatteer oor hierdie artikel nie, dis ‘n klomp bollie van begin tot einde. (Haatspraak verwyder – inhoudsred.)

johan
12/13/2009 9:20:03 AM
Roelf, net die feit dat jy Solidariteit se naam noem kontamineer hulle al klaar. Gaan weg man!

TB
12/13/2009 9:41:02 AM
Jy is reg ons moes vroëer begin het. Vroëer as 1985. 1960 – Republiekwording, sou ‘n goeie beginpunt wees. Maar meeste mense vind dit makliker om in retrospekt te kraai nie waar nie? Kom ons los nou maar die “as ons” en bepaal ons liewer by die “wat nou vorentoe”. Dan debatteer ons oor die voorstelle op die tafel. Ten minste kan dit ‘n nuwe resultaat oplewer.

Bertie Taute
12/13/2009 9:47:08 AM
Ja, Roelf Meyer. Die grootste pot tjol wat jy weereens opdis. Jy was maar een van die grootste gatkruipers wat SA nog opgelewer het. Die ou spreekwoord lui hoeka mos ” die makste hond byt die seerste” of hoe? Jy was mos een van die spul wat destyds “PW” uit die stoel gelig het, en nie lank daarna nie ook die land verraai en weggegooi het.

Jy was destyds onbeholpe met die Weermag en ‘n pateet tydens die destydse onderhandelings. Ek was ‘n dienende lid in die weermag en weet hoe die klomp “MP” gesuip het, skandes gemaak het en ons moes maar “Bek-hou”.

Dink jy nou waaragtig dat julle mislukte pogings die regte plan was vir ons land. Kyk net bietjie verder hoe gaan dit in ons buurlande. Nigerie – Na 50 jaar is die hele land korrup, niks word onderhou nie, buitelanders hou die ekonomie aan die gang, landbou het plat geval. Dis waarheen SA op pad is. Alles uitvloeisels van jou en jou verraaierspan se onvermoeë.

We drive through the gate of his smallholding somewhere on the outskirts north-east of Pretoria. He has agreed to show me the real extent of the problem his community faces each night.

One that involves fear, anxiety and is often bloody. But to this problem there is an unyielding need for resolve. A resolve that will lead to peace. And peace that will bring healing.

“At night my wife and I watch television with our guns in hand,” he says turning onto the main road. “It is such a shame that we have to live in fear in such a beautiful part of Gauteng.”

Being the spokesperson for the Kameeldrift Community Policing Forum (CPF) is a full-time job. One that Williams has taken upon himself to do with gusto.

Earlier, we spoke in his office about the spate of violent attacks that have happened in the area in the last five years.

The statistics speak for themselves. Since March in 2008, 38 armed robberies, five murders, two rapes, one attempted rape, five shootings, and four house robberies have left a once peaceful community engrossed in fear.

Out of all these incidents, only three arrests have been made.

For this reason, Williams and the community feel deserted by government and the South African Police Service (SAPS).

“You can’t help but to feel let down by the police. Political will without action is rhetoric. We know that these are organised gangs. Why hasn’t the organised crime-fighting unit been called in? They are relying on an old-fashioned way of policing that is not working.”

The Kameeldrift CPF has spent hundreds of thousands of rands of their own money to try and put an end to the attacks. An estimated R800 000 has been spent on radios alone.

Like many other residents, Williams believes that a “third force” is behind the violent crime in the area.

On November 25, the community of Kameeldrift called for the National Intelligence Agency (NIA) to investigate if this is indeed the case. But this was quickly dismissed by the police as being the root cause of the problem.

The national police spokesperson, Dennis Adriao, said members of the national and provincial police intelligence were trying to bring the perpetrators to book.

“The police will look at these allegations, but at this stage there is no evidence to suggest that a third force is behind the Kameeldrift attacks.”

Williams and I turn off the Kameelfontein Road into Gabbata Guesthouse. “This will show you how determined the community is to look after each other if anything should happen to their neighbours,” he says as the Land Rover comes to a stop.

Various residents of the area were taking part in a week-long first aid course at the guesthouse where they were taught how to deal with various injuries, including how they can try and stop the bleeding from stab wounds.

One of the residents taking part in the course, Simonay Pietersen, said she took part because she wanted to help in any way she can.

“If a shooting takes place, at least I know I’ll be able to be of some assistance.”

Democratic Alliance leader, Piet van der Watt, said to blame the violent crime in Kameeldrift on poverty would be far-fetched.

“They simply don’t steal things in the houses they attack anymore. I see it as genocide that is being orchestrated by a third force.

“Our slogan is ’stand together against crime’. We are not focused on roads and service delivery at this stage. We want to eradicate crime in the area, because people cannot live under these conditions.”

In the same vein, Nantes Kelder, of AfriForum, said the fact that in some attacks not a single item is stolen, but people are left dead, makes him believe that there is a third force at play.

“On closer inspection, you can see a pattern where the man of the household is purposefully identified and shot. This leads to the women and children of the community moving back to the city, with the land they occupied left vacant.”

Kelder said the community has done much more than it should, and that it is time for the police to move in.

“AfriForum wants to thank all the members of the CPF for the hard work they are putting in. We can’t expect them to become more involved, because a lot of these guys are employed, and go to work from 8am to 5pm, and then they drive on patrols for the whole night.”

Since October, Kameelfontein Laerskool has been broken into four times, resulting in R60 000 worth of equipment being stolen.

Said Johan van Staden, the principal: “Some of the children at the school have lost parents to the attacks. When they come to school in the morning and see the doors kicked in and windows broken after a robbery, they become traumatised. Some children had to receive counselling after these robberies.”

“I believe a third force is behind this uncontrollable situation. The crime here is so concentrated that one can only assume that these criminals have been trained by professionals.”

Kameeldrift CPF chairperson, Marie Kruger, said untrained police officers are fuelling the problem.

“The police in Kameeldrift just do not have the know-how. Not one of the police officers at the station lives in the area so they don’t know what is happening on the ground.

“The feeling you get is that the police do not want to involve you in their operations. They organise meetings, but we are not told when and where they will take place.

“We feel that we are being purposefully chased out of the area by a third force.”

Roodeplaat CPF representative, Marietjie Peense, said no one wants to take responsibility for the crime crisis in the country.

“We are just as proud about our country as anyone else. This country is bleeding because of this problem. It is not just the white community that is suffering because of this. Crimes being committed on our black citizens are swooped under the carpet.

“There is a total lack of urgency from the police in dealing with the situation. There are people who are involved in our neighbourhood watch who sometimes do not even have food to eat, but they go out on patrols. That is how committed the community is in fighting crime.

Peense agrees with Kruger that a third force is behind the attacks.

“Why is it necessary to rape and kill someone for a cell phone?”

Kameeldrift police station commander, Superintendent Edwin Lelaka, explained that there are two factors that make crime fighting in the area difficult.

“First, there is the environmental design of the area to look at. Dense vegetation allows criminals to hide behind bushes when they are pursued.

“Second, the social design should also be taken into account. A lot of people come here to look for jobs. If they don’t find employment, they resort to house robberies.”

But Lelaka could not explain the aggression involved in the attacks.

“I cannot explain the anger behind the violent crime, but this does not mean that there is a third force at play. According to our intelligence, there is no evidence to suggest that there is a third force, but what we do know is that these criminals operate in groups.”

Lelaka said although the CPFs are important to put a stop to the crime in the area, they must be more inclusive.

“For the CPF to be effective, they should not only consist of landowners, but farm workers as well. We all have to come together. I believe they are not doing enough to involve their workers.”

Lelaka explained that the station was trying to fill the gap left open after the rifle commandos were phased out.

“Nothing replaced them when they were dissolved and this has left us in a bad situation.”

The north-east region of Pretoria is divided into four sectors: Roodeplaat (sector 1), Kameeldrift (sector 2), Leeuwfontein (sector 3), and Kameelfontein (sector 4). Each of these sectors is divided into smaller cells, with each cell having a leader.

Kameeldrift police station is situated between sector one and two. Kameelfontein and Leeuwfontein cell leaders are in the process of setting up a command station between these two sectors.

Leeuwfontein cell leader, Paul Pretorius hopes the station will be fully operational within the next two weeks.

He added to Lelaka’s view that the area is struggling because the commandos are no longer operating in the area.

“In the past all the people living here were involved in the local rifle commandos. We had military vehicles at our disposal and the police were only called in to deal with petty crimes. When the commandos were taken away, the police were left on their own to deal with professional criminals.

“It is unrealistic to think that Kameeldrift police station is going to keep crime under control in an area bigger than 750 square kilometres.

“The goal of this command station is that the various CPF members can meet and plan their patrols before they go out each night,” Pretorius said. On our way to the last stop of the day, Williams tells me the story of 63-year-old Chris Jacobs.

On May 7, 2008, Jacobs and his family were attacked on their small holding in Kameeldrift.

Four armed gunmen shot Jacobs in his leg, his wife in the stomach, raped his daughter in-law, and physically manhandled his 10-year-old grandson in the attack.

We stop in front of Jacobs’ house. We are greeted by several large guard dogs as we climb out of the Land Rover. Jacobs takes us through to the living room.

There is an uneasy feeling in the house – tense almost – as one cannot help but imagine the horror that took place within these four walls that fateful autumn night. With his hand resting on his leg, still bruised but recovering after the incident.

“We are being victimised for no apparent reason,” he says, “We can’t sleep at night.” Jacobs and his family have been living here since 1969 and his house maid has been with him for the past 20 years, the gardener even longer. A legacy, shattered in one night.

“That night when they came in here, they tied my 10-year-old grandson’s hands and feet and kicked him repeatedly. “We did nothing wrong to those four men that came into the house. We pray every night that God will rescue us from this crime-ridden area.”

This article was originally published on page 4 of The Pretoria News on December 09, 2008

“Petrus het dadelik gesê: ‘Wag bra, hierso’, en het afgebuk om die kospakkie en sy sigarette op die grond neer te sit, toe die man hom skiet,” het mev. De Bruin gister huilend vertel.

“Die rower het my eers op die grond vasgetrap en Petrus bo-oor my in die kop geskiet.”

Die rower het sonder die kospakkie gevlug.

Mnr. De Bruin is kort daarna in die Steve Biko-hospitaal dood.

Die De Bruins van Hermanstad was op pad na hul woning toe hulle naby die hoek van Kerkstraat en Transoranjeweg oorval is. Hulle het die kos by mev. Kotie de Bruin (80) gaan vra omdat hulle niks gehad het om te eet nie.

Wagte van die ADT-veiligheidsmaatskappy was eerste op die toneel, gevolg deur die polisie en toe die ambulans.

Mev. Angelique Els (28) het gesê dokters het byna ’n uur lank gespook om haar oom se lewe te red.

“Die verpleegsters het later gehuil,” het sy gesê.

Mev. De Bruin het gesê haar man se moordenaar wou nie die kos hê nie.

“Hy wou Petrus doodskiet.”

Sy het gesê dit is nie die eerste keer dat hulle in dié omgewing deur rowers aangeval is nie.

“’n Paar maande gelede is ons ook byna beroof. Een rower het bo-op Petrus se rug gespring. Gelukkig het ’n veiligheidswag dit gesien en ons kom help.

“Die rowers het toe weggehardloop.”

Mev. De Bruin het gesê sy was heeltemal afhanklik van haar man en sal nie sonder hom kan voortgaan nie. Sy het huilend vertel dat sy oorweeg om selfmoord te pleeg.

Mev. Alida Oberholster (50), mnr. De Bruyn se suster, het gesê sy dood is vir hul hele familie ’n groot skok.

“My ma is 80 jaar oud en is erg geskok. Petrus was haar jongste seun,” het Oberholster gesê.

Die egpaar was afhanklik van mnr. De Bruin, ’n epilepsie-lyer, se R1 000 per maand ongeskiktheidstoelae. Hulle het in ’n enkelkamer by die Pams’ House-sorgsentrum gewoon.

Die egpaar se seun, Petrus jr. (18), is ook getraumatiseerd. Hy is tans by ’n vriendin en haar familie in Valhalla in Centurion.

Oberholster het gesê Petrus was ’n baie goeie mens wat altyd met die laaste bietjie wat hy gehad het ander mense gehelp het.

“Al was hy hóé arm, sou hy jou sy laaste R2 gegee het om jou te help,” het sy gesê.

“Nou moet ons ’n begrafnis reël wat ons meer as R4 000 gaan kos en daar is nie geld nie,” het sy hartseer gesê.

Kapt. Dumisani Ndlazi, polisiewoordvoerder, het gesê die polisie ondersoek die voorval.

Deon Hough, owner of the farm on the Steelpoort road, says his brother was murdered on Thursday night.

“I left the farm on Thursday at about 16:30. We were still chatting and joking. Our neighbours heard four shots at 18:00. Our domestic worker, who was at home with my brother, only went to the police on Friday morning to report my brother’s murder.”

According to Deon, the attackers overpowered Gawie inside the house before dragging him about 600m away. They were on a footpath when they shot him at very close range in the left side of his face, probably while he was looking at them.

A source close to the Hough family says the gunpowder from the firearm was still sticking to Gawie’s face after his death.

“We suspect he bled to death in the path because he was lying in a pool of blood. Then they dragged him 15m into the bushes, but possibly stopped to rest before dragging him another 15m, before leaving him under a tree,” said Deon.

Left to die

The attackers then dragged his brother a further 20m to a river bank and left him there in the bushes before they fled.

He was wearing only his underpants.

Deon says one of his farm workers disappeared after the incident. This worker’s brother is a former employee of Deon. Both men are from Zimbabwe.

According to Deon, he sacked the one brother a few months ago because he’d been causing trouble.

“Two months ago, that worker phoned me and said: ‘I’ll show you what I can do with a white man.’ I asked him what he wanted, and he replied he wanted R600 from me.

“I gave the R600 to his brother to give to him. I also asked the brother to get my cellphone back, which the other brother took when he left, but it was never returned.”

Gawie’s murderers fled with his revolver, two radios, two cellphones and about R1 000.

On Sunday Deon expressed his dismay that the police did not take fingerprints at the scene. They also did not take his cellphone number in order to be able to contact him.

Ronel Otto, police spokesperson, confirmed that the Houghs’ domestic worker had reported the incident to the police. Otto says there is a possibility that three suspects were involved in the attack.

- Beeld

Gedurende die tweede helfte van verlede jaar het ’n paar gemotiveerde volksgenote bymekaar gekom en gesprekke gevoer oor die toenemende verarming van ons volk. Daardie gesprekke was die eerste tree om die Oranje Sake Instituut te vestig, met die noodwendige opvolg aksie van Oranje Sakekamers wat die een na die ander in 2009 tot stand gekom het. Die eerste Oranje Sakekamer is in Pretoria gestig, en heel gou het ander sakekamers elders in die land opgespring.

Voortvloeiend hieruit het die volgende logiese stap gevolg. Oranjekas, ons volk se eie koöperatiewe Bank kom tot stand. Binne maande na die stigting het dit duidelik geword dat die Bank, wat ’n lang gekoesterde ideaal is, tydig en met groot entoesiasme en oorgawe ondersteun sou word. Volksgenote oor die lengte en breedte van ons land het begin navraag doen, en Oranjekas word, soos Radio Pretoria, ’n simbool van verset en eendragtige optrede om ons volk ook op ekonomiese terrein te hervestig.

Radio Pretoria roep derhalwe ons volksgenote oor die wêreld om ons volk se eie strukture hier te lande te begin ondersteun. Maak ’n begin deur Oranjekas te ondersteun. Koop aandele in ons Bank, maak minstens ’n spaarrekening oop, en help daarmee om hierdie klein volk weer ’n vaste staanplek te gee in die finansiële wêreld.

In die maande wat voor is, sal aandag gegee word aan verdere ontwikkeling van ons volk se ekonomiese strukture. Die Afrikanervolk beskik oor die vermoëns om selfversorgend te wees, en daardie selfversorging beteken dat ons ons swaar verdiende inkomste sodanig moet aanwend dat dit nie in die hand van die vreemdeling val nie.

Uiteindelik sal ons op ekonomiese gebied ons volk moet versorg, wat meebring dat werksgeleenthede geskep moet word, dat volksgenote die nodige opleiding en kundigheid moet kry sodat ons die toekoms kan ingaan met die vaste vertroue dat finansiële druk afgeweer is.

Dit is wat ons doen – en daarmee gaan ons voort om ons volk se selfrespek, hul trots en waardigheid terug te bring na die vlak wat dit altyd was. Die sukses hiervan is deels in jou, wat nou hier lees, se hande. Niemand gaan iets vir die Afrikanervolk doen nie – ’n volk red homself !

Anthony Morris, 65, was stabbed more than 10 times, in the back, neck and hand. He suffered two punctured lungs and spent five days in hospital.

‘I am extremely remorseful’

His wife, Caroline, 63, was stabbed in the head and beaten with a hammer.

She suffered a fractured skull and is still in intensive care at a local private hospital.

In his plea yesterday, Mbanjwa said that on the day of the attack he had met two older friends, Barney Dlamini and Skhumbuzo Sithole, at a Richmond bus rank.

“They asked me to assist them to rob a farmer in the area. I was promised a share in the money we intended to steal, so I agreed. Skhumbuzo told me we were going to scare the occupants of the farm,” Mbanjwa said.

He said they went to the farm late at night armed with knives. Sithole broke a window, Mbanjwa said, and “all three of us entered the house through the window”.

He said they found the couple asleep in the bedroom.

“As we entered, Skhumbuzo stabbed Caroline Morris. I held Anthony Morris down while Barney tried to stab him, but he accidentally stabbed my hand instead.” He then let go of Morris’s neck and grabbed his legs, allowing Dlamini to assault Morris.

After he bound the couple’s hands and feet, the trio demanded money. The terrified pair showed the attackers the keys to the safe.

They fled with three firearms, ammunition and cash, of which Mbanjwa said he got R3 000.

“I am extremely remorseful and apologise to the victims for what I have done,” he said.

Mbanjwa was arrested by a special task team on December 1, when he immediately indicated that he was willing to assist the police in their investigations.

Both Sithole and Dlamini appeared in the Richmond Magistrate’s Court on Wednesday. They have been linked to an attack a day after the Maywood Farm incident on another farm in Richmond, in which no one was injured.

Addressing the court in aggravation of sentence on Wednesday, prosecutor Candy Kander said: “This was a brutal assault on two victims who were attacked as they slept, and posed no threat.”

She said that Morris, a dairy farmer, was still unable to sleep at his home since the attack.

“While he believes his physical wounds will heal, the deep trauma will remain with him for a long time to come,” she said.

Mbanjwa is expected to be sentenced today.

This article was originally published on page 7 of Daily News on December 10, 2009

The killers were also sentenced to five years for kidnapping, 15 years for robbery with aggravating circumstances and 15 years for the illegal possession of a firearm and ammunition.

‘They knew there was money in the house’
The sentences will run concurrently.

In passing sentence, Judge Lucy Mailula said the murder and robbery were pre-planned and premeditated, adding that the three men and two of their accomplices, who were not apprehended, held three women hostage in a tiny room in the domestic workers’ quarters and waited for the Lithins family to open their house the next day.

“These women could not alert anyone about their predicament. One of the men stood sentry, while the four men accosted Jesse Lithins, who was in the car. He was forced into the house, and that’s when the assailants met his father. The assailants manhandled Jesse and his father and forced them to lie on the ground.

“The assailants were aware that their victims were hard of hearing. One of them indicated with his hands that they should keep quiet. They had inside information. They knew there was money in the house,” said Judge Mailula.

The killers travelled all the way from Mamelodi to Paulshof, north of Joburg.

After killing Pat, the robbers searched Jerome and removed a sum of about R11 000 from his pockets and fled in his vehicle, a BMW. The items have not been recovered.

“There is no reason why the deceased should have been killed in that manner. She was not armed and posed no danger to the assailants,” said Judge Mailula.

The judge expressed outrage particularly at the fact that the killers were harsh on their victims, even though they had co-operated fully with their attackers.

“The conduct of the assailants had a negative impact on the victim’s family. She was an important person in their life. She was the nucleus of the family. She was a good mother who helped her son with his school work.

“The son has not been able to continue with his studies due to the effect the mother’s death has on him. The businesses have since suffered.

“All five assailants actively participated in the commission of the offence. They are equally and morally blameworthy,” Judge Mailula said.

This article was originally published on page 2 of The Star on December 08, 2009

“Four people had allegedly broken into Presbytery. Three of them were boys who got in through a window, which they had forced open, while an older man waited outside.”

Another priest, Father Guido Bourgeois who lived in the house with Blondel, was the first to wake up and was robbed of R50 and his cellphone.

Blondel had ‘big plans’ for the area
The intruders then shot Blondel when he opened his bedroom door.

Bourgeois was able to run to the kitchen where he blocked the door with the fridge and screamed to wake the neighbours.

“Some neighbours came out but were forced back inside as there was more shooting,” the conference said.

After the intruders fled, Bourgeois discovered Blondel lying dead in his room.

The police arrived quickly as did Father Sean O’Leary, the superior of the Missionaries of Africa in South Africa.

Blondel was a member of the Missionaries of Africa, a society of Catholic missionaries dedicated to serving the people of Africa.

He was born in the north of France and spent the early years of his missionary life in Tanzania.

In 1987 he moved to South Africa and began to work in the Archdiocese of Johannesburg.

He took up residence in Zondi Parish in Soweto and also taught philosophy at St Peter’s Seminary in Hammanskraal.

Six years later he took a keen interest in the development of the Orange Farm area.

“In this he was a true pioneer. He found the first plot, built a community house, a church and a trade school. Over the years he built another eight outstations.

“Along with the buildings was the establishment of vibrant communities that have expanded over the years. In 2008 ago he moved to Diepsloot in the Archdiocese of Pretoria where had he built a church and community house.”

According to O’Leary, Blondel had “big plans” for the area.

“Alas, these plans were not to be. Louis returns to his maker as a true pioneering missionary who dedicated all his life to the poorest of the poor. He remains one of our unsung heroes,” said O’Leary.

Blondel is the fourth Catholic priest to be murdered in South Africa this year.

His funeral will be held on Saturday in Diepsloot.

“We ask for your prayers for Father Louis, his family and confreres and the many communities whose life he touched,” said the statement.

- Sapa

“We only kill white South Africans,” the then 39-year-old Denise Pollard* was told.

At the time of the attack, she had been living in South Africa for six years.

The men, however, are from Mozambique and at the time that they attacked Pollard, one of them – Andries Simango, 25 – had a month earlier robbed and hacked a woman to death in her flat in Haddon in Joburg’s southern suburbs. He was also in the country illegally.

On Friday, Simango, who is serving a life sentence and an additional 20 years for the Haddon crime, was, along with Nelson Abdul, 25, and June Immanuel, 34, found guilty of the rape, kidnapping and robbery of Pollard. They each received 15 years for robbery, a life sentence each for the rape and an additional five years each for kidnapping.

On July 7, 2006, the three broke into Pollard’s Fourways townhouse, where she was sleeping. She was awoken by her small dog barking when three men rushed into her bedroom.

One held his hand over her mouth while another held a gun against her body. They asked her where the money was and ransacked her drawers. The gang found R200 and a cellphone.

Immanuel slid his hands under Pollard’s nightie, found that she was not wearing any underwear.

Pollard begged the men not to rape her, but her pleas fell on deaf ears. She was struck on the face and then Abdul and Immanuel raped her.

During the rapes, Simango held a gun to her head, and her arms were also held down. At some point the men threatened to kill her dog. When the men were finished raping her, they took her to the garage and insisted that she drive them out of the complex, which had security guards.

Abdul is said to have been aggressive and ordered that Pollard be killed. But her life was spared when the men realised that she was from Zimbabwe, and her driving licence proved that.

In their defence, the men said Pollard was a prostitute they had picked up at a nightclub in town, and that she had taken them home for consensual sex in exchange for drugs.

In handing down judgment, magistrate George Andrews said Pollard was an excellent witness who was eloquent and whose evidence was clear despite her ordeal.

He rejected the evidence of the accused and said it was false and improbable.

* Not her real name

This article was originally published on page 2 of The Star on December 07, 2009

Cilliers left his two children and two friends in the house and went outside when he heard a noise at the back door.

“Upon confronting the robbers, a scuffle ensued during which four shots were fired. His friends phoned their parents, who then contacted the police.”

Cilliers died shortly after the police arrived. Nothing was taken from the house. No arrests had been made.

Western Cape Agriculture Minister Gerrit van Rensburg said he was shocked and saddened by the murder, as well as the killing of three workers on a Beaufort West farm on Saturday, allegedly by a caretaker with a hunting rifle. – Sapa

’n Pragtige, onskuldige meisie in die fleur van haar lewe. Haar vriend moes eers alles met ’n mes teen sy keel aanskou en is toe in die kattebak toegesluit waarna die meisie met hierdie barbare by haar moes rondry en hulle gaan aflaai. Wat hulle gedoen en gesê het, is te afskuwelik om hier te herhaal. Geen mens kan haar angs en seer beskryf nie.

Watter regdenkende, beskaafde, Godvresende mens sal so iets doen? Hierdie barbare verdien niks meer as om vir die res van hul lewens te boet nie.

Selfs die doodstraf is te genadig.

Hulle hoort in gate onder die grond en moenie eens vir suurstof opkom boontoe nie.

Ons as naaste familielede van slagoffers wat in hierdie wrede, onmenslike en hartelose misdadigers se hande geval het, kan nie die ongelooflike seer beskryf nie.

Selfs trane maak dit nie beter nie.

Ons kan ons net na God wend wat self verklaar het in Jesaja: “Ek is die Here, Ek het die reg lief” en bid dat hierdie “barbaarse diere” waarna Cele tereg verwys, opgesluit sal word vir die res van hul nuttelose lewens.

Ja, ons is verbitterd, want deur die misdaad en geweld in hierdie land moet ons ook ons geliefdes groet wat na veiliger en meer beskaafde lande verhuis.

Ons word selfs ontwapen deur die regering. Hierdie misdadigers loop met die gevaarlikste onwettige wapens rond en ons kan onsself nie eens verdedig nie.

Los jou makkers by die huis en ek sal my huismense in die badkamer toesluit. Los jou AK by die voordeur of tuinhekkie en ek los my pistool in die kluis.

Op hierdie manier het ons al twee ’n ewe en regverdige kans.

Want die hele SA weet dat julle te lafhartig is om ons weerlose vroue manalleen aan te vat.

Tipies van boelies en bullebakke. Manalleen kan hy dit nooit doen nie, moet altyd ’n gespuis by hom hê. So, ek daag jou uit!

Want Zuid-Afrika is een apart land. Veel aparter dan China, de VS of Europa. Voor 1990 had men er al een bij wet geinstitutionaliseerde Apartheid. Dat betekende dat zwarten er officieel tweederangs burgers waren, achter de blanken. Beide rassen hadden een vast omschreven positie in de wet en hadden vast omschreven, zij het deels verschillende, rechten en plichten. Zo was bijvoorbeeld de dagelijkse praktijk dat de blanke Boeren het land in cultuur brachten en de zwarten daar enigszins, maar niet teveel van profiteerden. Sinds de blanke president De Klerk Nelson Mandela in 1990 vrijliet, in 1994 verkiezingen uitschreef waar ook zwarten aan konden deelnemen, en de partij van Mandela (ANC) prompt aan de macht kwam, is de situatie veranderd. Zwarten werden eerst bij wet gelijk gesteld aan blanken. Daarna werden blanken vogelvrij. Want in een land zonder tweederangsburgers heb je alleen nog eersterangsburgers en vogelvrijen.

De WK voetbal in Zuid-Afrika worden door de zwarte machthebbers aangegrepen om het internationaal als “één natie, één lied, één land” (Danny Jordaan) te presenteren dat nu “volwaardig deel is van de internationale gemeenschap” (Winie Mandela). De zwarte machthebbers in Zuid-Afrika lijken nu een nieuwe variant van de Amerikaanse methode toe te passen: One nation all over America werd grotendeels gerealiseerd door alle indianen uit te moorden en de rest in een openlucht museum te stoppen met voldoende drank en drugs. Zo ook in Zuid-Afrika; daar wordt nu van bovenaf een African Dream opgelegd waar iedere zwarte in moet geloven, door tegelijkertijd degenen die het land rijkdom en welvaart brachten – de Boeren – met wortel en tak te beroven, verjagen, uit te roeien, hun landgoederen te vernietigen en het land te laten verwilderen om ook de laatste vruchtbare gronden van Zuid-Afrika aan de erosie prijs te geven. Sinds de afschaffing van de Apartheid zijn tienduizenden overvallen op Boeren gepleegd en de officiele aantallen van de daarbij omgebrachte Boeren bedragen tenminste 2000. Zuid-Afrika is dus vele malen aparter geworden dan tijdens de geinstitutionaliseerde Apartheid.

Toen een dik jaar geleden de Olympische Spelen gehouden werden in China was er sprake van dezelfde twee beesten die ook nu de kop op steken. Toen klonk uit een paar grachtengordel keeltjes het jolige “We gaan ni na China.” Dit liedje is nog steeds niet vervangen door een swingend “wij gaan ni na Afrika,” maar de lobby is inmiddels wel op gang gekomen. Niet vanwege de genocide op de Boeren die gaande is, maar vanwege de armoede onder zwarten. Want die arme drommels moeten sinds hun herstelde burgerschap uit pure armoede de straat op om automobilisten en toeristen op klaardichte dag te beroven, te vermoorden of te verkrachten. En dat is natuurlijk een onmenselijk bestaan. De iets beter gesitueerde drommels kunnen allicht nog de stad uit, de paden op en de lanen in om de Boeren te beroven, te vermoorden en te verkrachten maar de menigte allerarmsten is daar nog niet toe in staat.

De prangende vraag echter, hoe een Oranjesupporter het beste ons land kan vertegenwoordigen in het aanstaande feest der feesten is nog steeds niet beantwoord. Ons idee is als volgt: U sluit U aan in de rij der aparte feesten en bekleedt U met het feestgewaad van de Hollandse Apartheid. U gaat als Sinterklaas. Op Uw paard. Zonder zwarte Pieten. Anders dan de Sinterklazen in deze dagen neemt Uzelf Uw pepernoten mee in een grote zak en smijt geregeld een handvol van het lekkers in het gezicht van de eerste de beste zwarte drommel die U van Uw paard en mijter komt beroven. Dit is geheel volgens de plaatselijke apartheidscultuur en men weet niet beter of het hoort zo. U geeft een vrolijke noot aan het Oranjelegioen en toont zo werkelijk aan dat U thuis bent in ons eie Suid-Afrika.

“Ek het ’n pluk aan my handsak gevoel en toe tref iets hards my in die gesig. Ek het net vir die meisie geskree om te vlug,” het Coetzer gesê. Een van die mans het die meisie agternagesit, maar omgedraai toe sy by Kasselman-sekuriteit en Zelatech, waar Coetzer in die kantoor werk, ingehardloop het.

Kasselman se veiligheidswagte het ’n vegtende Coetzer te hulp gesnel waar die verdagtes haar na ’n donker gebied by die kerk probeer sleep het.

Sy het veral kopbeserings opgedoen. “Hulle het aanhoudend my kop geslaan. Ek kan nie alles onthou wat gebeur het nie, maar ek het besef dat hulle my maklik sou kon verkrag en doodmaak as hulle my in daai donker deel gekry het, want niemand sou ons van die pad kon sien nie. Daarom het ek so hard terugbaklei.”

Beeld het verneem die veiligheidswagte het die verdagtes aangekeer en aan die polisie oorhandig.

“Ek is na die dokter geneem en die polisie het gesê ek moet eers die volgende dag ’n verklaring aflê,” het Coetzer vertel.

Twee polisielede, vermoedelik reserviste, het haar egter by haar woonstel ingewag – met een van die verdagtes. Hulle wou hê sy moet die man uitken. Die 12-jarige meisie, wat so getraumatiseer is dat sy eers die volgende dag haar ma van die aanval vertel het, het hier die verdagte van aangesig tot aangesig gesien.

“Tannie, ek is bang, want nou weet hy ook waar ek bly,” het die meisie glo aan Coetzer se ma, mev. Ria Coetzer, gesê.

Coetzer sr. het Vrydagaand by haar dogter se woonstel opgedaag toe die polisie en verdagte daar was. “Ek het Wilma na my huis geneem en haar pynstillers en ’n slaappilletjie ingegee.”

Coetzer jr. se selfoon het omstreeks 22:45 gelui. “Iemand het haar na buite geroep. Toe ek my voordeur oopmaak, het dieselfde twee polisiemanne van vroeër op my stoep gestaan.”

Hulle wou Coetzer jr. glo in hul voertuig na die polisiekantoor neem vir ’n verklaring, maar wou nie hul name aan haar bekend maak nie.

“Hulle het gesê albei die aanvallers was in daardie stadium in die vangwa voor my huis. Toe ek die polisiemanne daaroor konfronteer, het die een polisieman gesê: ‘Don’t worry, they do not want to harm you’.”

Coetzer sr. het haar dogter self na die polisiekantoor geneem om ’n verklaring af te lê.

’n Saaknommer is aan Coetzer jr. gegee en sy is aangesê om ’n speurder te kontak, maar dié se selfoonnommer was die hele naweek onbeantwoord.

Coetzer jr. se vermeende aanvallers verskyn vandag in die plaaslike landdroshof.

Kapt. Joseph Hlatswayo, polisiewoordvoerder, het nog nie gister van die voorval geweet nie, maar het onderneem om dit vandag met die stasiebevelvoerder op te volg.

- Beeld

Mnr. Vossie Vos, operasionele bestuurder van Celtrac, ’n voertuigopsporingsmaatskappy, sê mev. Van Wyk se seun, Bertie, het hulle gister om 15:20 uit Bloemfontein gebel en gesê sy ma is geskiet.

Vos sê Van Wyk was in die gesin se Toyota Hilux-bakkie van Daveyton aan die Oos-Rand op pad terug na die gesin se hoenderplaas in Delmas.

Mnr. Francois van Wyk het gisteraand telefonies vanuit die hospitaal gesê sy vrou en ’n werker, Alphius, wie se van hy nie ken nie, het gister eiers in Daveyton gaan aflaai.

Teen druktyd het mev. Van Wyk pas uit die teater gekom en is sy in die waaksaal opgeneem.

Sy moes geopereer word sodat die wonde geheg kon word.

Vos sê drie gewapende mans het mev. Van Wyk en Alphius vermoedelik van Daveyton agtervolg.

Die skietery het langs die N12 plaasgevind in die omgewing van die Daveyton-oprit tot die hoofweg. Alphius is ongedeerd.
Vos sê inligting is in dié
stadium gebrekkig oor presies hoe die motor tot stilstand gebring is en hoekom die kapers begin skiet en gevlug het.

Hy vermoed daar was te veel ander motors in die omgewing wat die kapers laat skrik het.

Vos sê die een koeël is deur mev. Van Wyk se arm en die ander een is by haar long in.

Mnr. Van Wyk het gesê die koeël wat in sy vrou agtergebly het, moes eers in haar gelos word omdat dit tussen die hoofslagaar en haar rugmurg vassit.

“As dit deur haar slagaar was, het sy doodgebloei. As dit deur haar rugmurg was, was sy verlam. Nou is dit tussen-in.”

Kapt. Julia Claassen, polisiewoordvoerder, het gesê die polisie ondersoek poging tot moord en poging tot kaping.

But you won’t hear about it on the evening news. You won’t hear the full story because our media and our culture is racist. You see, white people are guilty of being white. And everything white, European and Christian is bad.

Or haven’t you heard?

White people are the devil’s spawn, the source of all evil in the world, the center-point of suffering, exploitation and war. According to the latest racist formulas, if you reduce the whites and eliminate the influence of “dead white males” from universities, you will liberate mankind from the great oppressor. Then there will be paradise on earth.

So the campaign against whites, which began many years ago, has advanced through country after country. Perhaps you missed hearing about the anti-white atrocities in Angola. Perhaps the history of Mozambique is unfamiliar to you. Recently, a 4-year-old white farm girl was reported raped and mutilated in South Africa. Did you hear about it?

There is no reason to get upset, says the new racism. White people have it coming.

That’s right, go back to shopping. The planetary race war aimed at the reduction of one race, above all others, is perfectly justifiable. Europe’s past sins help set the stage. The anti-whites, armed with the propaganda of white guilt, are now given a license to kill and rape thousands of innocent people.

The people of Europe and America are paralyzed with ambivalence.

No reaction occurs. No effective organ of outrage or countervailing force is brought into existence. An outright genocide against white Africans and their culture can continue in peace. White 4-year-olds will be raped again. They are guilty of being European and (what is worse) Christian. Their skin is pale; their ancestors were colonizers.

Kill them all! Or shrug and forget about it.

The whites of Africa are gradually being driven from their land, their country, their homeland. They could have resisted. But now they are like lambs to the slaughter because the whole white world feels the weight of past guilt. Colonialism was bad. Let the white Africans pay the price for this badness. We of Europe and America are liberal now. We no longer care for our race or culture or heritage. We only live for the present. We only want to shop.

Let our cousins in Africa suffer. Perhaps this will appease the righteous indignation of the non-whites.

Here is the logic of the new racism. It is a racism that says white is bad, non-white is good. Anyone who stands up for white people is automatically listed with Hitler, who also stood up for white people. The trick here is “guilt by association” and “guilt by skin color.”

Since 1994 blacks have killed over 1,000 white farmers in South Africa. Has there been a peep from the white world? Have American blacks complained about this treatment of a minority population in Africa? Or has a double standard emerged?

It is an odd thing when humanitarian concern is blotted out by the fact of skin color. And please note: There is no racial solidarity on the white side. Or none that amounts to anything. The great white herd, having liquidated Hitler from its midst, having purged the memory of Nazism and the colonial past, is now ready to be slaughtered and milked in turn.

It seems that human beings cannot find a middle, reasonable path. We cannot get rid of racism. Instead, we must supplant one evil for another. Previously it was the non-whites who suffered. Now we enter an era in which whites are being tenderized for the spit.

The madness of one form of prejudice never gives way to reason, but only to another type of prejudice. The same liberals who rant against the evils of the Dark Ages have paved the way to a new Dark Age.

So let the black Africans exterminate the white Africans. Let an entire African culture go under. Say nothing, do nothing, go along and get along. After all, they’re white! They deserve it!

But behind the anti-white campaign is the specter of communism, a specter that is haunting Africa. It haunts Angola, Mozambique, Zimbabwe, Namibia, Congo and yes, South Africa. And behind communism stands the Red Chinese, the Kremlin, the North Koreans and the Cubans. If you haven’t noticed, Russian transports fly regularly into the embattled cities of communist Angola. They are carrying weapons for the communists. The North Koreans are eyeing the uranium mines of the Congo. The Chinese and Russians have quietly aligned themselves with the communist-dominated ANC government of South Africa.

The race card has been played by one side against another in a global struggle. Today, after playing this card, Western aid will not flow to the pro-Western side in Africa. The strategic Cape sea route, through which the Middle East’s oil flows to Europe and America, can now be cut by the growing South African armed forces, which are now in league with Russia and China.

Are you getting the picture?

Save 40% on J.R. Nyquist’s foreign policy eye-opener “‘The Origins of the Fourth World War,” available in WorldNetDaily’s online store.

J.R. Nyquist, a WorldNetDaily contributing editor and a renowned expert in geopolitics and international relations, is the author of “Origins of the Fourth World War.” Visit his news-analysis and opinion site, JRNyquist.com.

“They were shooting to kill, they were there to kill us.”

The two brothers were driving towards their workplace at Wayne’s Scrap Metal when they were attacked by four gunmen.

“I saw this vehicle was driving straight at us, but when I slowed down, this car stopped right in front of our bakkie blocking my way.”

Tried to drive off

Pieter put his vehicle in reverse.

“When I tried to [reverse], a man jumped out from the passenger seat with a gun in hand and cocked it. I shouted to my brother to lie down.

“The man fired a shot through the windscreen and it went through my neck and out through the window.

“Another gunman jumped out and fired again, the second bullet went through the passenger’s door, hit my brother on the side of his back and went out through his stomach and hit me on the side, ricocheting on my ribs.”

While the guns were blazing, Pieter did not stop, but put the bakkie in first gear and drove off.

“I could feel that I had been hit in the neck and my brother was shouting for me to drive because he had been shot, not realising that I also had been hit.”

He drove from Old Field Road to Murray, turned into CB Downes, then along the N3 highway into Alan Paton Avenue towards the city.

Attack ‘doesn’t add up’

“I was terrified, I had been shot and my brother was lying next to me bleeding … it was terrible. I had to drive on the roadside and drove through red lights sometimes and the traffic was hectic, but I didn’t stop until I got to the Medi-Clinic hospital.”

Pieter was treated at the hospital and later released but his brother is in a critical condition. Pieter said another bullet hit the back of his bakkie.

He said he was baffled by the motive for the attack, but he has no doubt that the attackers wanted them dead.

“It doesn’t add up for me, I don’t know what this world is turning into. You can’t even go to work anymore.”

Police spokesperson Inspector Joey Jeevan said the motive is unknown. She said the attackers were driving a Toyota Cressida. Three expended 9mm cartridges were found on the scene.

Motlanthe het kommentaar gelewer op die oorsake van xenofobiese aanvalle op plase.

“Van die mees gewelddadige plaasmoorde word deur uitlanders, wat vroeër slegte behandeling op die plaas ontvang het, gepleeg,” het Motlanthe gesê.

“Hulle word uitgebuit en gedwing om sonder betaling te werk. Natuurlik gaan hulle dan terug en pleeg die mees grusame moorde.

“Dit is juis om die rede dat ons die uitbuiting van uitlanders op plase moet teëstaan.”

Weber het Motlanthe gewaarsku dat hy veralgemeen.

Weber het bygevoeg dat die moordenaars en hul slagoffers in meeste gevalle mekaar glad nie voor die aanvalle geken het nie.

- Beeld

“Die koeël is deur my nek, van die een kant na die ander. Die dokter het gesê as dit een sentimeter verder was, was ek dood,” het Pieter gesê.

“Hulle was daar om ons dood te maak en het geskiet om ons dood te maak.”

Die broers was op pad na hul werk by Wayne’s Scrap Metal met Pieter agter die stuur toe vier gewapende mans hulle aangeval het.

“Ek het ’n voertuig gesien wat reg op ons afpyl, maar toe ek stadiger ry, het hy reg voor ons kom stop.”

Pieter het die bakkie in tru-rat gesit, maar ’n man het agter vanuit die voertuig gespring en ’n vuurwapen oorgehaal.

“Ek het vir my broer geskree hy moet gaan lê. Die man het ’n skoot deur ons voorruit geskiet en dit is deur my nek en uit by die venster. ’n Tweede man het begin skiet en hy het my broer deur die passasiersitplek getref.”

Pieter het weggejaag.

“Ek kon voel ek is in die nek getref en het in die stad se rigting gery. Ek was angsbevange, maar het nie gestop totdat ons by die Medi-Clinic was nie.”

Pieter is ontslaan, maar sy broer se toestand is nog ernstig.

“Ek weet nie wat is die motief vir die aanval nie, maar hulle wou ons beslis doodmaak.”

“I am a Christian. I believe the Lord Jesus Christ was there that night. If I had to die, I knew I’d go to heaven. These attackers are children of Satan. They were there to kill, not steal. So I attacked them, deciding that I had to at least land one blow,” he told the Pretoria Regional Court.

He said while bullets flew past and through him in the narrow passage, he hit the attackers, “four to five quick shots at a time, until the one dropped”.

He then tackled another.

“As I hit them, the cowards screamed like pigs. I heard their screams above the gunshots,” this National Intelligence employee testified.

His wounded wife hid in a wardrobe with their eldest son, who will be three years old in a month’s time.

Romeo Maota Nkwagatse, 24, and Jonas Masemola, 27, pleaded not guilty to charges of attempted murder, robbery with aggravating circumstances, pointing of a firearm and the unlawful possession of firearms and ammunition.

A third suspect absconded.

Fourie testified that he was awoken by his wife’s screaming at about 2am on April 15, 2008.

“It was a scream you don’t want to wake up to,” he said.

His wife, Bernice, was in the eldest boy’s room. Fourie saw two men trying to push the bedroom door open, while his wife was struggling to close it.

“They shot my wife through the door. I ran to the first, shorter figure, hitting him several times. As he went down, I turned to the other guy,” Fourie recalled.

He said one man had a semi-automatic pistol and the other a revolver.

“They fired at me. I could feel when they shot my finger off. I chased the one as he ran down the passage in the direction of our one-year-old baby’s room. I felt something was wrong with my knee, but I got hold of the man and hit him, while he was shooting at me,” Fourie said.

However, because of severe blood loss and the shot to the knee, he fell at the baby’s doorway. The baby was sitting upright in the bed, screaming. The attacker stood between Fourie’s legs, shooting him just underneath the heart.

“The man returned to the room where my wife was. I knew I still had some blood in me, and I was willing to give it all for my family. I got up and chased him again. The coward ran out,” Fourie said.

Realising both attackers were gone, he collapsed on the floor.

The attackers only took Fourie’s cellphone and wallet with R90 in it.

He spent two weeks in ICU. As soon as the tubes were removed, Fourie went home on crutches, saying his boys were having nightmares and he had to be home.

“I prayed for my family, for healing and forgiveness. I made peace, knowing that the Lord is the final judge. The attackers will be punished, and I am alive to testify about the miracle of our survival,” he told the court.

Bernice said she went to her eldest son’s room that night when he called her. She heard a noise and went to the door and saw two men in the light from the room. Nkwagatse was one of them, she said.

“I screamed and tried to close the door with all my might. They pushed back. The next moment I felt a burning sensation in my arm where they shot me,” Bernice said.

She grabbed her crying son and hid in the wardrobe.

“My family was being killed and I couldn’t help as I was holding my one son. I prayed,” she said.

When all grew quiet, she heard Fourie asking if she was okay.

“The passage was covered in blood, it looked like a butchery. Blood was pumping out of Jannie. I was terrified,” she said.

The trial continues in February next year.

This article was originally published on page 1 of Pretoria News on December 01, 2009

“They recounted how they ran up the stairs to the second floor bedroom of the home and barricaded themselves inside,” he said.

Wicks said it was believed that their assailants fired several shots through the closed door before fleeing.

In another incident Anthony Morris, 65, and his wife Carol, 64, were seriously injured when three men accosted and assaulted them on Maywood Farm on the R56 near Richmond in the early hours of yesterday morning.

Police said the Morris’s were forced into a bedroom where they were bound and gagged before they were beaten by robbers using the butts of their handguns.

The men demanded keys for a safe, which the couple gave them and they took an undisclosed amount of money and three guns.

The couple sustained serious facial trauma and were in a serious but stable condition in a Pietermaritzburg hospital.

Police have opened a case of armed robbery.

On Saturday morning, two suspects were arrested for the murder of Dr Warwick Dorning.

Dorning was shot by three armed men at his farm, Adamshurst, on November 7.

The suspects fled the scene with items stolen from the house.

Police spokeswoman, Director Phindile Radebe, said police followed up on information that led them to a house in the Cramond area just outside Pietermaritzburg.

“The house was surrounded. Shots were fired at the police… they returned fire and one suspect was fatally wounded while two surrendered and were arrested. They were charged with murder and armed robbery,” she said.

Radebe said three firearms and two cellphones were recovered from the suspects.

“These suspects were positively linked with three other farm attack cases.

“The team also arrested a police inspector from Howick after he was found in possession of certain items belonging to Dorning’s family.”

He will be charged with possession of stolen property.

All three suspects aged between 21 and 26 years are due to appear in the Howick Magistrate’s Court today.

This article was originally published on page 3 of Daily News on November 30, 2009

“Hulle het eers na ’n ander ou gestap en hom deur die gesig geklap en deursoek, maar het niks aan hom gekry nie,” het Candy vertel.

“Daarna het hulle twee ander meisies gepla en toe ek weer sien het hulle voor ons gestaan. Een seun het my in Engels gevra wat in my sak is.

“Ek het gesê daar is niks in my sak nie. Hy het gesê ek moenie jok nie en toe kyk hy in my sak en gryp my selfoon.”

Sy het onmiddellik opgespring. Die seun het ’n mes uitgepluk en teen haar keel gedruk, het Candy gesê.

“Ek het na die hand met die mes gegryp en toe my selfoon uit sy ander hand gegryp. Drie van sy vriende het nader gestap en toe begin hulle my slaan.

“Ek het die een hard geklap en toe klap hy my seker so drie of vier keer deur die gesig.”

Hulle het haar ook op haar lyf geslaan en op die grond neergegooi. “Terwyl ek op die grond gelê het, het een my in die sy geskop en toe gryp hulle weer haar foon. Ek het weer opgestaan en vir my vriendin geskreeu om weg te hardloop, maar sy het bly staan.

“Hulle het my weer omgestamp en in die ribbes geskop en toe hardloop hulle weg.”

’n Man wat Candy probeer help het, het die seuns in sy voertuig agternagesit en een seun gevang en opgelaai.

“Verskeie inwoners het uit hul erwe gekom. Die groep seuns het toe weer teruggekom en met die inwoners beginbaklei en hulle met klippe bestook.

“’n Oom het die seun in die motor geklap, waarna die seun uitgespring het en saam met sy vriende weggehardloop het,” het Candy gesê.

Mnr. Ernest King, haar pa, het gesê hy is “rooiwarm” oor wat met sy dogter gebeur het. “Ons kinders is nêrens meer veilig nie.”

Insp. Louis de Bruin, polisiewoordvoerder, het gesê hulle gaan probeer om die seuns so gou moontlik aan te keer. Die polisie weet aan watter skool die seuns na bewering verbonde is.

- Beeld

An emotional Lithins told the court that the couple had been two months short of celebrating their wedding anniversary when his wife was shot and killed.

Judge Lucy Mailula ruled on Tuesday that Alfred Phahla, Swana Rusty Lekoko and David Maditsi had acted in concert and in pursuance of a common goal when they robbed the Paulshof family.

The three first held hostage the domestic worker and two visitors for 11 hours in the maid’s room before attacking Lithins and his son Jesse outside their Empangeni Road home early in the morning in 2006. They shot dead Lithins’s wife Patricia before escaping with about R11 000 in cash.

Lithins said he had had to close his business as a result of the trauma and his son had subsequently suffered stress and depression, and after seven months had dropped out of a post-matriculation course.

The court has adjourned until December 7.

This breaking news flash was supplied exclusively to iol.co.za by the news desk at our sister title The Star.

’n Geraamde 200 plaasbesetters, gemeenskapsleiers, verteenwoordigers van staatsdepartemente asook polisielede van Eshowe en Melmoth het die vergadering bygewoon.

Eva is deur ses aanvallers met knopkieries en kapmesse vermoor. Net een verdagte, mnr. Sipho Sha-ngwe, is in hegtenis geneem. Hy is egter die volgende dag vrygelaat nadat borgtog aan hom toegestaan is.

In ’n aanmaningsbrief van 28 bladsye wat Maandag aan die minister van polisie, mnr. Nathi Mthe-thwa gestuur is, eis mev. Priscilla Eva R7,5 miljoen vir onder meer “verlies aan inkomste, emosionele trauma en algemene skade”.

Sy eis ook toegang tot sekere polisiedokumente en dat die polisie die moord onmiddellik oplos.

Eva het aan Rapport gesê sy kan steeds nie haar man se dood verwerk nie, is “emosioneel uitgeput” en finansieel in ’n benarde situasie.

“Dis hoog tyd dat die polisie hul werk begin doen en my vergoed vir my groot verlies,” sê sy.

Haar prokureur, mnr. Jurgens Bekker van Bedfordview in Johannesburg, voer in die aanmaningsbrief aan die polisie was nalatig by die vergadering omdat geen poging aangewend is om die moord te keer nie.

Die moordtoneel is nie beveilig nie en niks is gedoen om te verhinder dat bewysstukke verwyder of vernietig word nie.

Ken Eva se familie het later ’n bebloede vingerafdruk op sy selfoon se battery gekry, maar die polisie het glo nie daarin belang gestel nie.

Die rede is moontlik dat lede van die plaaslike polisie ’n persoonlike belang het by die gronddispuut en duidelik simpatie het met die plaasbesetters, voer Bekker aan.

Die polisie het nog nie ’n verklaring afgeneem by een van die polisielede wat die vergadering bygewoon het of enige ander getuies nie, skryf Bekker.

Die ondersoekspan het ook nie die ongelukstoneel behoorlik forensies ondersoek, die nodige foto’s op die toneel geneem of ’n verslag opgestel oor bewysstukke wat gevind is nie.

’n Vrou wat bereid was om Eva se moordenaars uit te wys, me. Faneleni Mhlongo, is ook nooit ondervra nie en nie in ’n getuiebeskermingsprogram geplaas nie. Sy het intussen spoorloos verdwyn.

Bekker voer ook aan die polisie het geen poging aangewend om uit te vind wie telefoniese doodsdreigemente aan Eva gemaak het voor sy moord nie.

Die plaasbesetters maak aanspraak op ’n deel van die plaas omdat hulle glo dit behoort aan ’n plaaslike hoofman.

- Rapport

Die man het begin ry, maar is nie ’n goeie bestuurder nie. “ ’n Ent verder het my ma voorgestel dat sy bestuur, omdat hy nie kan bestuur nie. Hulle het stilgehou, maar toe sleep hy my ma uit haar motor.”

Hy het haar na ’n sloot langs die pad gesleep waar hy haar met toue vasgebind het.

Hy is toe met haar motor en handsak weg.

Fourie sê haar ma kon daarin slaag om haarself los te kry en het begin aanstap dorp toe. ’n Motorfietsryer het by haar gestop en hulp aangebied.

Hy het Fourie gebel.

“Dit is ’n baie traumatiese ervaring vir my ma. Haar bors is baie seer want die man het met sy knie op haar bors gedruk toe hy haar met die toue vasgebind het.

“Sy het oral blou kolle. Hy het ook die hele tyd gedreig om haar dood te maak.”

Wessels sterk by Fourie aan. Sy bly in haar eie huis saam met haar seun op ’n plaas.

- Volksblad

“He looked at me as if he wanted to say ‘help me’,” said Labuschagne’s 12-year-old daughter, Monique, on Sunday.

Labuschagne would have turned 38 on Christmas day, according to his heartbroken wife, Madelein, 37, about her high school sweetheart, the man who’d been “her everything”.

The robbers had forced open the sliding door to their living room in the early morning hours on Thursday. “Danie and I woke up when they were in our room.

“Three men shone flashlights at us and said: ‘Get up, get up’.

“They pulled the blankets off us. When my husband and I stood up, one robber shot him in the stomach. Danie yelled ‘eina’ and fell to the ground,” Madelein said.

Monique and Danie, 14, woke up when their father was shot.

“I prayed that the Lord would save his life,” Danie jnr said on Sunday. When she heard her father’s cry of pain, Monique “hoped it’s not serious”, she said.

She went to her brother’s room, where the two of them hid next to each other under a blanket in absolute silence. The robbers’ haul included jewellery, cellphones, clothing and a laptop.

“My husband took the bullet for us. He didn’t argue, and even explained to the thugs where they would find the laptop. We even called them ’sirs’,” said Madelein.

She sat at the foot of their bed and said to her husband: “Pray, darling, just pray.”

After the robbers had plundered the house and left, Danie snr pleaded: “Hurry up, just hurry up.”

His family tried to pick him up to take him to hospital by car, but he was in too much pain, and said they should rather put him down again. He was taken to hospital by ambulance, where he died just after 04:00 on Thursday morning.

“I touched him and told him how much I loved him,” Madelein said on Sunday.

- Beeld

Labuschagne sou Kersdag 38 jaar oud geword het, het sy hartseer vrou, Madelein (37), vertel van haar hoërskoolliefde wat “haar alles was”.

Die rowers het hul sitkamer se skuifdeur Donderdag in die vroeë oggendure oopgedwing.

“Ek en Danie het wakker geword toe hulle in ons kamer was.

“Drie mans het met flitse op ons geskyn en gesê: ‘Get up, get up’.

“Hulle het die komberse van ons afgeruk. Toe ek en my man opstaan, het een rower hom in die maag geskiet. Danie het: ‘Eina’ geskree en geval,” het me. Labuschagne vertel.

Monique en Danie (14) het wakker geword toe hul pa geskiet is.

“Ek het gebid dat die Here sy lewe spaar,” het Danie jr. gister vertel. Monique het ná haar pa se pynkreet net “gehoop dis nie ernstig nie”, het sy vertel.

Sy is na haar boetie se kamer waar die twee doodstil teen mekaar onder ’n kombers lê en wegkruip het. Die rowers het onder meer juwele, selfone, klere en ’n skootrekenaar gesteel.

“My man het die bullet vir ons gevat. Hy het nie teëgestribbel nie en selfs aan die boewe verduidelik waar die skootrekenaar is. Ons het hulle selfs sirs genoem,” het me. Labuschagne vertel.

Sy het aan die voetenent van die bed gesit en vir haar man gesê: “Bid net my man, bid net.”

Nadat die rowers die huis geplunder het en weg is, het mnr. Labuschagne gepleit: “Maak net gou, maak net gou.” Sy familie wou hom optel en in ’n motor hospitaal toe neem, maar hy het gesê hy het te veel pyn en dat hulle hom moet neersit. Hy is in ’n ambulans hospitaal toe, waar hy net ná 04:00 Donderdagoggend dood is. “Ek het aan hom gevat en hom vertel hoe lief ek hom het,” het me. Labuschagne gister vertel.

Haar man was ’n topfiks elektrisiën wat aktief by die kerk betrokke was.

Hy was ’n marathon-atleet wat onder meer die Comrades gehardloop het. Danie jr. en sy pa het elke oggend 5 km gedraf. “Ek het my pa reeds belowe ek sal steeds elke oggend gaan draf.

“Hy wou altyd aan die Ysterman-kompetisie deelneem en ek het besluit ék gaan dit nou doen as ek 18 is.”

Danie en Monique is albei besig met eksamens.

Danie sr. “het vir die Here geleef”, het sy vrou gesê. “Hy was reguit, behulpsaam, huislik en het gehou van kamp.”

Monique het gesê haar pa “was lief” vir hulle en het hulle “gelukkig gehou”.

Kapt. Mack Mngomezulu, polisiewoordvoerder, het bevestig ’n saak van huisroof en moord word ondersoek, maar die misdadigers is nog soek.

Mnr. Labuschagne word Donderdag-oggend uit die Christian Family Church International in Boksburg begrawe.

- Beeld

Theron immediately took the opportunity to stress differences between Boer and Afrikaner, two words, which are often used interchangeably. In the world-view of the Boer, they alone made the Great Trek from the Cape in the 1830’s to establish independent Boer republics inland, whilst the Afrikaners stayed with the British and got rich. Then the Afrikaners supported the British; the Boer fought them during the Anglo-Boer war of 1899. And in 1994, the Afrikaner leaders betrayed the Boer by giving their land to black South Africans. Theron explained the Boer are deeply, conservatively religious and to survive, believe they need self-determination on land they can call their own.

In a country of 45 million, the Boer, with a total population of fewer than 1.5 million, are politically insignificant. They gambled on apartheid and lost. Now they live, a distinct nation, within a country not their own. Many Boer are again circling the wagon. The slogan for the Boer-run Radio Pretoria is “The radio with borders.”

The Boers hope that private all white towns like Orania, or Kleinfontein, 30 km east of Pretoria, will serve as seed-crystals for a future homeland. Today, 300 residents live in Kleinfontein. Residents do all their own work, run their own schools, and take care of the old and the poor. Impressive, permanent homes spread across the grassy hills. But when asked how long it will take to grow into a homeland, town board member Jan Groenewald admits “not in my lifetime.”

Since the end of apartheid, many Afrikaners have fallen on hard times. On the edge of some towns, squatter camps of homeless Afrikaners spread like Okie camps in 1930’s California. To help poor Boer, retired businessman Willie Venter started VolksHulp 2000, a charity organization whose objective is vaguely similar to that of the Salvation Army. It’s one of the many social, political and labor organizations sprouting up in recent years to further the Boer agenda.

Theron covers a blackboard with a spider web of affiliations, pyramids of social structures, and pie charts of power bases, describing how these organizations will help the Boer unite and organize their future.

“The Boer are a stubborn, independent, fractious people. It is in our genes. For their contrariness, our ancestors were kicked out of Holland, France and Germany. To get a majority of Boer to unite behind the Volkstaat, will take a lot of work. But we have no alternative. If we don’t pull together, we will simply not survive.”

The next day we make the three-hour drive southeast of Pretoria, to the Hill of Majuba, where on February 27, 1881, the Boer won a decisive battle against the British who, after gold was discovered, had tried to annex the Boer Republic of Transvaal. A week later, the British negotiated peace.

Since 1991, the Boer, return annually to this battle site by the thousands. Some come by horse. A village of tents and campers spread across the foot of Majuba, which rises steeply up from the surrounding grasslands. Pickup trucks share the dusty lot with expensive German sedans. An array of different flags hang off trees, tents, and poles.

Families and old friends talk around campfires; children play between tents; and open fields and teenagers court. Women in long colorful period dresses and stiff sunbonnets mingle with those wearing khaki shirts and wide bush hats, dark from years of accumulating sweat. Large pistols share belt space with cell phones. A group practices whip cracking. Crowds cheer as teams of large, grunting men compete at tug-of-war.

Those who can, make the pilgrimage to the top of Majuba. In air thinner than my coast-bound lungs are used to, I huff up the steep path. At the summit, a group of eight Pretoria University students sit with a large, fluttering flag. They discuss the 123-year old battle—attack tactics, weapons used, numbers killed — as if each has lived it.

“This flag,” Ebert Myburgh, 21, explains, “is one we created by combining the old Boer Republics of Transvaal and Orange Free State flags. “There are too many flags. What’s needed is one under which all Boers can unite. We hope this will be the one.”

These ordinary university students — joking, holding hands, trying to outsmart each other — then circle the summit like pilgrims. I talk with a young man named Andries van der Berg, walking barefoot over the stones and grass. He is studying theater and TV production and wants to use his skills to help further the Boer culture. Already he’s produced two CD’s of Volk songs. “It’s in my blood,” he says. “My great-grandfather was former Prime Minister Hendrik Verwoerd”

They plant their flag on top of a beacon, link arms in a circle, and sing about their history and people and dreams. A young woman sings a solo, her voice clear and strong and haunting. I walk away, an outsider, witnessing something too private.

Later that afternoon, under an eucalyptus tree alight with the setting sun, five young men tend to their horses. One measures grain into feedbags; another rubs ointment on cracked hooves; the third fixes a broken bridle. Chores done, they sit amongst their feeding horses and talk.

They are part of a commando of forty-five who rode in from Pretoria, a two-day hard trek. Most make their living off the land, tend cattle, grow corn. Pride in their toughness, their horsemanship, their culture, clings to their skin like two days of sweat and grime.

They are shy and awkward around me. Pieter Grobler does most of the talking; he’s a little older, with a full beard and a body like a bear.

I accidentally refer to them as Afrikaners. “We’re Boer,” he corrects, “not Afrikaners.”

I ask Pieter what will be the plight of the Boer in South Africa. He pauses momentarily, “Exactly what happened to the farmers in Zimbabwe. The government will squander the countries wealth, which the Boer created. As they run out of money, they will confiscate our farms to give to their cronies; already this is happening. But we will unite and resist. For me to let them take our land is to stab my ancestors in the back. I will fight and make my forefathers proud. The Boer will survive.”

I ask him if he thinks black South Africans have a right to this land.

“Of course they do. All I want is for them not to mess with me, and I won’t mess with them. They must leave us alone; let us practice our own culture. But the Boer and the blacks are like oil and water: we just can’t mix.”

The day before, in Pretoria, I attended a meeting of the Boer think tank Studiegroep vir Eietydse Geskiedenis (Study Group for Current History). Once a month at an upscale restaurant downtown, this group of mostly elderly men, meet in a private room adorned with scantly clad Greek and Roman goddesses. They sat at white-linened tables, sipped wine, and listened to guest speaker Christo Burger talk about the threat of Islam, the biased media, the Antichrist, and God’s special plan for the Boer nation. His business card describes him as President of the CIA (Christian Intelligence Agency), “Spreading Absolute Truth.”

They asked ponderous questions, heard only what confirms their worldview. Like old lions they sat, growling into their wine glasses, their teeth worn down to stubs, hair gray and falling out. If evoked, their roar will still freeze blood, but most have lost the will to fight. They are disappointed and bitter and dazed. “Adapt or die” the old saying goes. In 1994, when the black South Africans gained power, these men were too old to adapt, too young to die. Now they are old; soon they will die, and be remembered for the mistakes of their past.

It is the young Boers who will lead the Volk forward. The ones who carry new flags up mountains, who live their history, learn the songs and sing them spontaneously on former battlefields. They are too young to be burdened by the guilt of apartheid. They embrace riding in commandoes and the Internet. They live the old traditions and adapt new ones. They can imagine a Boer future and are willing to fight for it.

I spend the night sleeping under an old ox-wagon, as Orion performs a slow back-flip over Majuba. The Boers sing and talk around a bonfire until 3 am.

Early the next morning I hitch a seven-hour ride to Bloemfontein. I rent a room in this small city in the Orange Free State, which was once a Boer Republic capital, and is still South Africa’s judicial capital.

In the evening I walk through downtown, a rare white face in a city turned African. Professional black families sit on balconies to catch the evening breeze. Young men rev hotrods at traffic lights. A large sandstone church, once filled with Afrikaners worshiping their white God, is packed with a well-dressed congregation of blacks singing foot-tapping gospels. The few whites, who had to venture downtown from their walled suburban homes, sit hunched behind steering wheels with the doors locked. Foreigners in their former capital, they pass like cloud-shadows across the land.

At an Orania guesthouse the next day, I meet a retired couple from Nelspruit. They sit on the front porch, sip tea, and watch the sun set. She, with hair shaped into a black helmet and eyes magnified behind thick glass, tells me: “Our children think we are mad coming here, but we have to find a safe place to live. The crime in Nelspruit is terrible, and getting worse. Four times they broke into our home. We have to chain our car to a tree so it won’t get dragged away. I can’t sleep anymore. The smallest noise, and I wake up; have to go check. Our friends have been killed; women we know raped…” Her voice grows with hysteria; eyes wide with remembered fear. “It’s just terrible, terrible. Always locking doors, locking windows. We’re like prisoners in our own home. No one should have to live like this. I’m going mad, quite simply mad with fear.” Her husband tries to calm her. She takes a deep breath and strokes nonexistent wrinkles on her dress.

In an Orania packing shed, young Afrikaners with enviable tans and sun-bleached hair, pack melons for export to Europe. They wear the unofficial uniform of South African farm laborers everywhere – black rubber boots, blue overalls and threadbare tee shirts. They came from towns like Newcastle and Kimberly where work, particularly for Afrikaans males is scarce. Ten years of the New South Africa has pushed these young men to the bottom of the food chain. Undereducated, white and often racist, their only hope lies in finding manual work at a place like Orania. So for $9/day they work where no blacks may; wielding shovels, swinging pick, harvesting melons, pruning 20,000 pecan trees.

They hate it here, but it’s a living. The town folk, 51% of whom are university graduates, look down on them. Young women are scare, and extramarital sex is forbidden anyway. They can’t get drunk, can’t play their music too loud. The bright spot for many of them is the racial isolation. The bigotry is blatant, not hidden behind a veil of intellectual contortions: “A kaffir (disparaging term for a Black person) is a kaffir,” says Tiene Martines, 17. “He just stinks.”

In big vats of molasses, children at the Volk School Orania, cultivate microorganisms.

This school, with a graduation rate of 100%, is regarded as a model of progressive education. A self-directed, computer-based learning system called KenWeb, was developed here, and is exported to home-schoolers around the world.

Anna Boshoff, daughter of apartheid-era Prime Minister H.R. Verwoerd, is the principle of the school. The children treat her like a grandmother. One of her sons, Wynand Boshoff, is head teacher. A guest speaker demonstrates an earth building technique. Wynand takes off shoes and mixes mud with the students.

Mrs. Boshoff explains how Effective Microorganisms, or EM, works: “ 80% of microorganisms have little known benefit, 10% are harmful, and 10% are vital to maintain an ecological balance. Conventional farming practices have upset this balance. Through a company in Japan we buy EM spores, which we cultivated in vats of molasses. The EM-rich liquid is then sold to local farmers. They feed it to their cattle, spray it on their crops, put it in the water. In time, animals get healthier, crops stronger, and balance is again restored to the land.”

Maybe Orania is itself a big vat of molasses for the Boer people. A place in the semi-desert where they can preserve their own culture, and cultivate that which they require to survive.

Jimmy Manyi, die huidige direkteur-generaal van die Departement Arbeid en voltydse Afro-fascis, dreig eweneens om regstellende aksie strenger toe te pas. Lees sy oorlogverklaring op jóú, meneer en mevrou die blanke werknemer, hier.

Siende dat die onregverdige bevoordeling op rassistiese gronde baie gewild is onder die ANC se stemvee, is daar slegs een manier om die ANC se rassisme, soos vergestalt deur Manyi, die hoof te bied, en dit is blanke rassesolidariteit; eendragtige optrede wat ten doel het om sulke rassisme te saboteer, te kortwiek en van binne te rysmier. Die ANC het die mees suksesvolle aspek van sy “Struggle” in die vorm van burgerlike verset geloods, toe hy die land onregeerbaar gemaak het.

Dit is tyd vir blankes om binnelands ons eie “struggle” te loods teen die ANC regime se rassistiese praktyke. Dit is my en jou as blanke se plig om rassistiese praktyke op elke denkbare manier te saboteer, om saam te staan teen die skreiende onreg wat teen ons gepleeg word. Net soos ‘n soldaat mag weier om ‘n onwettige bevel van sy bevelvoerder uit te voer, is dit ons morele plig om ons te verset teen hierdie onreg.

Een manier om dit te doen is om eenvoudig te weier om mee te maak aan die ANC regime se voortgesette toepassing van ‘n wet wat nie meer op die wetboek is nie, die Bevolkingsregistrasiewet. Weier dus om jouself as blank te kategoriseer op enige amptelike vorm. Siende dat Afrikaners glo tussen 7 en 15% “ander” bloed in ons are het, kan ons met groot akkuraatheid daarop aanspraak maak dat ons in der waarheid gekleurd is. Hoe gaan die ANC immers maak – blankes aan ‘n potloodtoets onderwerp? Dit sal uitstekend wees as ons die regime met só ‘n veldtog wel kan dwing om mense weer in rasgroepe te moet kategoriseer, omdat dit ‘n enorme verleentheid vir hom sal wees.

‘n Tweede manier is om subtiel in solidariteit met jou medeblankes op te tree. As jy byvoorbeeld by ‘n winkel iets wil koop, sorg dat jy met die blanke verkoopspersoon handel, en nie met sy swart kollegas nie. Sorg dus dat die blanke sy kommissie verdien, en nie ‘n lid van ‘n ander volk nie. Laasgenoemde word in ieder geval deur regstellende aksie bevoordeel. Waarom wil ons sy loopbaan nog meer bevorder? Gaan koop sover moontlik by besighede wat deur blankes besit word.

Dieselfde geld by jou werk. As jy in ‘n posisie is om mense aan te stel, sorg dat jou eie volk se kandidate voorkeur kry. Daar is maniere om ‘n kandidaat tydens ‘n werksonderhoud hetsy te elimineer, hetsy te bevoordeel. Pas dit op ‘n subtiele wyse toe, sonder om jouself in die moeilikheid te kry. Weier ook om onbekwame kollegas wat nie van jou volk is nie, se werk namens hulle te doen. As ‘n onbekwame bestuurder van ‘n ander volk oor jou aangestel word, sorg dat sy tekortkominge dubbel en dwars openbaar gemaak word deur hom byvoorbeeld telkens tydens vergaderings te verneder met sy onkunde. As jy ondergeskiktes het, sorg ook dat jou eie mense bevorder en bevoordeel word. Diegene wat vir die ANC stem, word reeds onregverdig bevoordeel. Waarom moet jy self meemaak aan die benadeling van jou eie mense?

Weer eens: sabotasie en ondermyning van die ANC regime se onverdedigbare rassistiese wette is al manier vir blankes om ons te verset teen ‘n onreg wat teen ons gepleeg word. Alhoewel ons verswelg word deur die ander en die “demockracy” geen uitkoms bied nie, kan elke blanke tog op sy eie manier die ANC aanvat in die stryd teen swart-op-wit rassisme.

“Die gebeure in Berlyn, die einde van die Koue Oorlog en die koms van die Nuwe Suid-Afrika is onlosmaaklik verbind,” skryf Willem Pretorius in ’n middelbladartikel in Die Burger van 14 November 2009. Hy verwys na ’n peiling in Duitsland waarvolgens 12 persent van die respondente wens dinge het nooit verander nie. Mnr. Pretorius reken ’n mens kan met taamlike sekerheid aanneem dat die persentasie mense met ’n soortgelyke versugting baie hoër in Suid-Afrika sal wees.

“Dit bring die vraag na vore wat in ’n groep moet gebeur om ’n kritieke massa te vorm sodat die skaal na die ander kant oorhel. Wat is nodig sodat die Afrikaanse kwessies waarna Krog verwys [Antjie Krog se onlangse toespraak by die Goethe-Instituut in Johannesburg] bygelê kan word sodat ons vrede met die verlede kan maak, ophou met mekaar baklei en na ’n gesamentlike toekoms met die res van Suid-Afrika kan streef?”

Dus, wat is nodig om die “muur” in die Afrikaanse kop wat volwaardige toelating tot die Nuwe Suid-Afrika bemoeilik, te laat val?

Is dit nie erg retoriese vrae nie? Is die antwoorde nie vanselfsprekend nie? Is ’n mens nie al dodelik moeg vir dié vingerwysing na die Afrikaner (of Afrikaanse, in die politiek korrekte terminologie van mnr. Pretorius) as sou hy die vark in die verhaal wees nie?

In net in één koerant, Rapport van 15 November 2009, vind ek met ‘n vinnige deurlees meer as 20 redes waarom die meeste blankes, en seker ’n groot gros swartes, hulle vervreemd voel van die utopie van ’n vry en demokraties bemagtigde Suid-Afrika:

Die Franse bars uit van die lag toe die rasta-sanger Ras Dumisani die Suid-Afrikaanse volkslied by die Springbok-rugbytoets in Toulouse, Frankryk, opmors. Die Franse sê die Suid-Afrikaanse ambassade in Parys het Dumisani aangewys om die volkslied te sing; die ambassade ontken dit.

’n Jong vrou is op die N2 by Chatsworth deur motorkapers van die brug oor die Umkomaasrivier gestamp (bl. 2). Sy het 60 m ver geval, in vlak water geland, is erg beseer en het ure gedryf voor sy gered is.

Jacob Maroga vaar uit teen “wit toesighouding” nadat ’n blanke konsultant hom in ’n verslag gewaarsku het oor die komende energiekrisis.
Prof. Jonathan Jansen vertel aan die Kaapse Persklub dat Julius Malema eintlik baie slim is (bl. 2).

’n Ondersoek deur Rapport dui op ’n kultuur van skietlustigheid, misdadigheid en menseregtevergrype onder die polisie.

Eise teen die polisie beloop R7,5 miljard – met dié bedrag kan die salarisse van 75 000 bykomende polisielede betaal word.

Minstens 568 mense is in die jaar tot April 2009 deur die polisie doodgeskiet en nog 44 mense is in 2008/2009 dood in ongelukke met polisievoertuie. Sedert 1997 het die polisie al minstens 4 681 mense doodgeskiet. ’n Beduidende getal van die “verdagtes” wat doodgeskiet is, was nie wie die polisie gedink het hulle is nie.

Die polisie op Alberton sien die middeljarige blanke egpaar Jan en Millie Kotzé aan vir rowers en skiet 30 skote op hul motor (bl. 4). Albei word ernstig gewond. Blykbaar het die verwarring ontstaan omdat betroubare statistiek daarop dui dat die oorgrote meerderheid rowers moorddadige middeljarige blanke egpare is.

In Rustenburg verkrag vier polisielede na bewering ’n vrou in polisieselle nadat haar gewese verloofde haar weens diefstal aangekla het (bl. 4). “Ek is nie meer mens nie,” sê sy.

By die Wierdabrug-polisiekantoor word ’n driejarige kind 14 uur lank in ’n sel aangehou saam met sy pa, wat van verkragting verdink word. Die kind kry na bewering vir tien uur geen kos nie (bl. 4).

In Midrand word ’n vrou en haar 23 maande oue baba ses uur aangehou nadat sy weens ’n spoedoortreding vasgetrek is (bl. 5).

In Kemptonpark verkrag twee polisielede in uniform na bewering die 29-jarige mev. Martie Olivier, ma van drie jong kinders (bl. 5).

Twee polisiemanne, glo dronk, skiet ’n straatverkoper in Pretoria dood tydens ’n rusie omdat hulle nie vir hul kos wou betaal nie (bl. 5).
Die polisie soek na ’n moordenaar, begin sonder waarskuwing vanuit ’n ongemerkte voertuig op ’n geparkeerde voertuig skiet en tref ’n driejarige swart kind in die bors (bl. 5). Die kind se oom wat by hom in die motor was, is in hegtenis geneem, maar ’n paar uur later vrygelaat. Die kind se pa sit drie dae in die tronk en word dan vrygelaat sonder om aangekla te word. Die polisie bied geen verskoning aan die verpletterde ouers nie.

’n Regskenner beveel aan dat jy moet glimlag, glimlag, glimlag as die polisie jou gryp (bl. 5).

’n Chaos heers in die nuwe ministerie van vroue, kinders, jeug en mense met gestremdhede (bl. 15). Min. Noluthando Mayende-Sibaya word beskuldig van onbevoegdheid en besluiteloosheid. Die grootste deel van die departement se begroting van R23 miljoen word glo aan salarisse bestee.

Onbetaalde skoolgeld word toenemend ’n kopseer vir skole.

Die regering wil die naam van Nelspruit, hoofstad van Mpumalanga, verander na Mbombela (bl. 17).

Rook is nou een van die grootste misdade in Suid-Afrika. Jy kan ’n boete van R100 000 opgelê word as jy lekkergoed verkoop wat lyk soos sigarette of pype.

Jacob Rooi vra in sy rubriek Die ander kant of die doodstraf nie-amptelik terug is. Hy wys daarop dat Fikile Mbalula verlede Maart as leier van die ANC-jeugliga hom sterk uitgespreek het teen die herinstelling van die doodstraf. Op 12 November 2009 het hy as nuwe adjunkminister van polisie in ’n toespraak voor die parlementêre persgalery gesê: “Ons hou by ons uitspraak: Skiet die wetters!” Hy meen ook dis aanvaarbaar en “onvermydelik” as onskuldige mense in kruisvuur doodgeskiet word.

Pollux (bl. 21) vertel van ’n landboukenner wat politici ingelig het oor geneties aangepaste landbouprodukte. ’n ANC-LP hou aan om hom daarvan te beskuldig dat dit geneties gemanipuleerde kos is wat swart vroue deesdae so swaar in die onderlyf maak. Kitskos het volgens haar niks daarmee te doen nie.

’n Leser, Rémi van Rooyen van Port Elizabeth, skryf op die Brieweblad (bl. 23) dat as jy die SA Inkomstediens se tolvrye nommer bel, ’n blikstem jou taalvoorkeur vra. Ná ’n rukkie kom die antwoord: Daar is nie ’n Afrikaanse diens beskikbaar nie.

’n Leser, Pienkes du Plessis, wys in ’n brief (bl. 23) daarop dat die stelling in die vorige week se hoofartikel dat “net sowat 50% van ons leerlinge ’n matriekkwalifikasie verwerf” verkeerd is. In werklikheid is dit net 23%. Van die 1 558 600 leerlinge wat in 1996 skool toe is, skryf 550 000 in 2007 matriek en net 359 300 slaag.

Sou bogenoemde dalk ’n effense aanduiding vir mnr. Pretorius & Kie. wees waarom die Afrikaner hom nie hart en siel by die Nuwe Suid-Afrika tuis voel nie?

Waarom blaf mnr. Pretorius & Kie. gedurig by die heining van die Afrikaner? Waarom betoog hulle nie by die regte adres, breek híér die mure van vooroordeel, rassehaat, diskriminasie, laertrek, skuldverplasing, ensovoorts af nie?

As ’n mens die stories moet glo oor die reuse-aanhang van Julius Caesar Malema, die grootste aanstoker van rassehaat in die land – volgens gerugte sal hy Zuma ontsetel as ’n verkiesing vandag gehou word – wil ’n mens by die Afrikanerhatende artikelskrywers van Nasionale Pers smeek: Asseblief, span elke greintjie energie en oortuigingsvermoë van jul skrywerspenne in om ’n kritieke massa onder die swartmense te vorm sodat die skaal betyds kan swaai om ’n bloedbad te voorkom.

Waarom gedurig die klein – getallewys eintlik niksbeduidende – groep Afrikaners voor stok kry? Mnr. Pretorius hamer weer daarop: “Die heel eerste stap is sekerlik om die verlede vierkant in die oë te kyk, ophou om ander te blameer en gesamentlik werk daarvan te maak om die foute van die verlede te herstel.”

Presies watter verskil gaan dit aan die huidige landstoestande doen? Hoe gaan dit geweldsmisdade verminder? Hoe gaan dit die Afrikaner – alle blankes – volle toegang tot die land se ekonomie en politiek gee? Watter verskil gaan dit aan die muishondstatus van Afrikaans maak?

Hierdie gehamer op die “skuld” van die Afrikaner en sy “foute” van die verlede, die verwyte dat hy hom onttrek, dat hy niks met die belofteryke Reënboogland te doen wil hê nie, dat hy aandring op ’n eie staat waar ordelikheid en rede weer seëvier … myns insiens is dit maar ’n bedekte manier om te erken: Kyk, sonder julle is hierdie land verlore. Dóén iets!

Maar geen enkele praktiese voorstel uit die monde van die liberale koerantfilosowe en Afrikaner-afkrakers oor presies wát die Afrikaner moet doen nie … behalwe nou om aanhoudend voete te was, sy bek te hou en sy taal te laat vertrap en verguis.

’n Mens wonder of hierdie mense besef dat die Afrikaners en ander blankes wel nog die land aan die gang hou, op derduisende sigbare en onsigbare maniere: deur swartes en bruines uit barmhartigheid in diens te neem of in diens te hou, selfs al kan hul dienste nie meer bekostig word nie; deur aan te bly in staatsdiensposte en te sorg dat dinge nog min of meer vlot, al is die werkomstandighede hóé onaangenaam en/of gevaarlik; deur sake-ondernemings te begin en aan die gang te hou en mense in diens te neem ondanks alle struikelblokke wat deur die regering in hul pad gewerp word; deur sopkombuise, uitreikingsaksies, opheffingsprojekte en geletterdsheidskursusse vir veral bruines en swartes; deur eerlik en hoopvol voort te gaan om die staat te betaal wat hom nie toekom nie: inkomstebelasting, BTW, munisipale gelde vir dienste wat glad nie of power gelewer word; deur in te gryp in haglike omstandighede waar munisipaliteite geen dienste meer lewer nie en self gate in paaie vul, waterpompe regmaak sodat daar drinkwater is, drinkwater aanry, damme skoonmaak, vullis verwyder … ook tot voordeel van die swart inwoners, wat merkwaardige inisiatief aan die dag lê deur te toi-toi, klippe te gooi en af te brand.

Wat van al die brugbou-inisiatiewe van Solidariteit, wat alle kleure werkers verteenwoordig en voortdurend bereid is tot gesprekvoering met die regering? Wat van die stille diplomasie van Pieter Mulder van die VF+? Wat van al die Afrikaner-organisasies en hoogaangeskrewe Afrikaner-individue, van boere tot sakemanne tot taalorganisasies, wat maar te gretig is om met die regering te praat en uit te reik na swartes?

Wie onder die Afrikaners, of blankes in die algemeen, stook soveel rassehaat soos Malema en sy kaders in die ANC-Jeugliga; soos Jonathan Jansen en sy bruin Afrikaanshatende kollegas; soos die kaders in die Black Management Forum en die Young Communist League; soos feitlik elke swart burokraat in ’n bestuurspos? Met elke haatlike uitlating vervreem hulle die Afrikaners nog meer, bou hulle die mure van erger as ooit apart-hate tussen wit en swart nog hoër op.

Op die hoofartikelblad reg langs mnr. Pretorius se artikel skilder Dawie ’n donker prentjie oor hoe Suid-Afrika ná die jubelinge van 1994 agteruitgegaan het. Wie se skuld is dit? Die Afrikaner wat halsstarrig weier om die “apartheidsmure” in sy kop af te breek en volwaardig deel van die Nuwe Suid-Afrika te word?

Nee, Dawie maak hom, tipies Afrikaner, skuldig aan blaamverplasing. Hy glo dis die regering se skuld: “Dit is die skuld van ’n president wat nie kragtige leiding kan gee nie. Van ’n regering wat nie die onderwys behoorlik kan regruk, korrupsie in eie geledere kan hokslaan of vir doeltreffende plaaslike regering kan sorg nie.”

Hy eindig sy rubriek met die woorde: “Dit is nog nie te laat nie. Maar nes ’n vis van sy kop af vrot, is dit die kop wat vir ’n gesonde liggaam moet sorg. Daardie kop is pres. Jacob Zuma en sy regering. Vandaar Dawie se oproep vandag: Asseblief, mense, begin eindelik volgens beproefde beginsels regéér!”

Is die “mense” aan wie Dawie hierdie pleidooi rig, die koerantlesers? Sou dit die rassistiese en onbetrokke Afrikaners met die mure in die koppe wees?

’n Mens wonder waarom hierdie stuk van Dawie in Die Burger verskyn. Watter nut het dit nou eintlik, behalwe dat dit ’n Afrikaner soos ek nog net méér woedend en wantrouig teenoor die ANC-regime maak, nóg minder lus vir die paradys van die Nuwe Suid-Afrika?

Wie in die ANC wat enige sê oor beleid het, lees Die Burger? Wie steur hom hoegenaamd daaraan? Het ’n vertaalde weergawe van die stuk in ’n paar swart koerante verskyn? Op Jacob Zuma se lessenaar beland? Wroeg hy en die NUK daaroor?

Om terug te keer na die holruggeryde vergelyking tussen die val van die Berlynse Muur en die val van apartheid:

Waarom moes die Weermag Suid-Afrika se grense tydens die apartheidsjare patrolleer om swartmense van Afrika UIT die land te hou? Waarom het hulle hul eie vry lande, bestuur deur hul eie mense, bevry van die juk van die blanke baas, verlaat? Waarom wou hulle hul met mag en mening onderwerp aan die verskriklike lot van hul swart broers en susters in Suid-Afrika?

Is enige mens – wit, swart, bruin, Chinees, Indiër – belet om die land te verlaat, om te emigreer, om ’n beter toekoms elders in die bevryde Afrika of die wêreld te gaan soek soos dit die geval in die Oosbloklande was?

Hoe is dit dat Suid-Afrika se ekonomie, tegnologie, landbou, infrastruktuur, onderwys, hospitale – noem maar op – gegroei en gedy het onder apartheid in teenstelling met dié van die Oosbloklande? Ons polisiemag (ja, dit wás geïntegreerd, maar mét meriete) en Weermag kon met die beste ter wêreld vergelyk word.

Hoekom het Suid-Afrika sedert die val van apartheid teruggesak in 16 van 20 internasionale indekse?
Waarom is soveel minder mense tydens die verdrukkende apartheidsjare in polisiegeweldpleging dood as vandag onder die vry en demokraties verkose swart regering?

Vryheid is ’n onding, ’n monsteragtige, aftakelende mag as mense nie die innerlike dissipline het om dit te hanteer nie. Is die swartmense vandag beter daaraan toe as tydens die diskriminasie en onvryheid van afsonderlike ontwikkeling? Wat beteken ’n stem as jy geen werk het nie, geen kos of huisvesting, as jou lewe voortdurend in gevaar is, as die “leiers” wat jy verkies het en wat jou moet dien, jou besteel, bedrieg en ontmagtig, en jou land in die ellende dompel?

Hoe erg was blanke “verdrukking” teen die verwoesting van 15 jaar van swart vryheid? En dis nog maar 15 jaar …

Dít wat vandag in Suid-Afrika gebeur, wat ons aan eie lyf voel, wat ons elke dag sien en hoor en lees, wat ons getraumatiseerd, bevrees, verdeeld, hatig en dislojaal maak – dít wat ’n beskaafde mens mure laat bou teen barbaarsheid en gekheid – dít is die kwessies waarmee mnr. Pretorius & Kie. hulle moet bemoei.

Die stelselmatige uitmoor van die blankes in Suid-Afrika, met die stilswyende goedkeuring van die ANC-regime en sy vennote, ja, dít is ’n misdaad teen die mensdom, dít moet wêreldwye protes en agitasie uitlok, sanksies tot gevolg hê.

Dít is wat mnr. Pretorius & Kie. onophoudelik op elke forum moet laat skuimbek.

Dit is dan ook van die buitelanders se belangrikste verwere: hulle sê Suid-Afrikaners verstaan nie werksetiek nie, en die spaza-bedryf teen wie baie meeding, verstaan nie die konsep van groter wins uit hoër omset nie. Suid-Afrikaners wil glo vinnig ryk word deur maksimale wins per item deur onderlinge prysvaspennings. Dit kom neer op die uitbuiting van die publiek.

Baie buitelanders, veral die Somali’s op die Kaapse Vlakte, leer baie gou Afrikaans aan, anders as die aankomelinge uit die ou Trans- en Ciskei, en doen daarom makliker sake met die honderde duisende Afrikaanssprekendes daar.

Die reaksie van Suid-Afrikaners is dikwels nie om selfondersoek te doen nie, maar om die bakhand- en uitbuitingsindroom te wil verskans – met geweld indien nodig.

Die verdere ironie is dat baie van die vlugtelinge in die land is weens die een of ander vorm van versuim van die regering. By De Doorns is baie van die vlugtelinge Zimbabwiërs, ‘n tragiese gevolg van Suid-Afrika se versuim om in dié rampspoedige potensieel skatryk buurland in te gryp.

Die 3 500 buitelanders in ‘n klein dorpie soos De Doorns het na bewering almal werkspermitte – hoe hulle dit reggekry het, is duister.

Talle het in die land gekom deur uiters gebrekkige grensbeveiliging wat hoegenaamd nie tred hou met die omvang van die bedreiging daarvan nie.

Dit is ook nie net vlugtelinge wat die land inkom nie. Uiters gewelddadige Pakistanse misdaadsindikate, Nigeriese dwelm- en prostitusiebase, en vele meer haal gereeld die nuus.

Dit is moeilik om te bepaal hoeveel mense die land onwettig binnegekom het. Selfoonverkoopsyfers dui aan dat heelwat meer selfone besit en gebruik word as die aantal mense wat amptelik in die land woon en normaalweg toegang daartoe behoort te hê. Syfers van etlike miljoen instromelinge word gereeld genoem, heelwat meer as die amptelike werkloosheidskoers.

Ervaring in die verlede leer dat geweld in een gemeenskap dikwels ‘n domino-effek deur die land het. Die land hou nou asem op.

Om bloot vir die bevolking te preek om nie vreemdelinge te haat nie, beteken dadels. Selfs protesoptredes teen ander sake soos swak dienslewering wat in geweld ontaard, is potensieel gevaarlik vir buitelanders in die omgewing. Hulle word in redelose woede geteiken.

Die vraag is, wanneer gaan witmense ook die teiken van daardie geweld word. Ten minste is dit broers wat uit Zimbabwe kom – baie nader familie as wit Afrikaanssprekendes wat nou nog die skuld kry vir alles wat verkeerd gaan. Politici se uitlatings, beleid soos affirmative action, verandering van name, miskenning van Afrikaans… al die dinge maak van ons vreemdelinge in ons eie land. Hoe lank gaan dit wees voor die visier van vreemdelingehaat na witmense draai?

Dit is net die regering wat die kultuur kan verander.

But if a meeting with the police is inevitable, hold up both your hands, smile benignly, and say yes officer, no officer, I have three bags full of goodies for you officer.

At all costs, hide your children from them. You never know when an officer may spot a criminal on the other side of them and start firing. Don’t let your children hold up pipes, hockey sticks or anything else that the officer concerned may mistake for an AK-47 and take pre-emptive action against a three-year-old.

At all costs, hide your children from them
Revise your life insurance policy to ensure it covers shooting by the police in the course of duty. You don’t want your next of kin to be left destitute because the small print says the company is not liable if you are foolish enough to get between a cop and his suspect.

Don’t bother, though, to take out a High Court interdict to stop the police shooting you. It doesn’t work. Or it certainly didn’t work for taxi boss Bongani Mkhize, shot dead three months after an interdict was granted. The police say he shot at them first. Somehow he managed to do this through closed car windows, looking backwards while his car was in forward motion.

We must take heart from the fact that the police are still shooting more suspects than innocent bystanders. In the 12-month period ended April, 568 people were shot dead by police, of whom only 32 were citizens who accidentally got in the way of their bullets. That’s a mere 5.66 percent – one for every 18 crooks, or people the police thought were crooks.

Families of those shot sued the police for R3.2 million, which constitutes a tiny portion of the police budget – hardly enough to buy the minister, his deputy and the commissioner new cars.

In any case, is anybody totally innocent? Not that they deserve to be shot for absent-mindedly forgetting to mention some small amount in their income tax return, or ringing up a collection of parking tickets.

Does anybody listen to anything he says these days?
But shooting suspects on sight will certainly relieve pressure on the courts. It will help to clear the backlog of cases and do away with the lengthy judicial process. It will cut the number of awaiting-trial prisoners. And there will be no need to change the constitution to hang people when they can simply be shot.

Just so long as the unavoidable shooting of innocent citizens can be kept to a minimum, or 5.66 percent of the total. President Zuma has called on police to be careful when they shoot.

Does anybody listen to anything he says these days?

johnvscott@mweb.co.za

This article was originally published on page 8 of Cape Times on November 18, 2009

Their trial was supposed to start yesterday, but Judge Siraj Desai postponed it to April 12 because there were no judges to hear it. All three accused are in custody.

Yesterday’s postponement comes less than three months after high court judge Dennis van Reenen lashed out in open court at the lack of judges when he was tasked with postponing a murder trial for nine months for the same reason.

He questioned why the accused before him had to remain in custody for an additional nine months simply because of a shortage of judges.

The Cape Law Society’s criminal committee is concerned about the situation.

Chairman William Booth described the situation as “worrying”. He said the necessary roleplayers might have to meet to discuss possible solutions.

This might include the appointment of more acting judges with experience in criminal law, he said.

While Booth was aware of similar concerns with civil cases, he said that the prejudice to an accused in a criminal case was greater, especially if they were in custody.

In addition, Booth said an accused was deemed innocent until proven guilty, and added that all accused had the right to a speedy trial.

He said an accused faced with an unreasonable delay could apply for bail, or could ask the court to have the case struck from the roll.

Booth said there should be improvements in the system now that regional courts had extended jurisdiction.

In addition, he said that the new system of holding pre-trial conferences was aimed at shortening trials.

This would ensure that judges became available quicker because trials would finish sooner.

He said the pre-trial conferences were successful, but not a solution.

“There isn’t any easy solution,” he said.

Booth indicated that he intended raising the issue at the next high court meeting.

A High Court Performance Workshop for Criminal Matters is expected to be held on Monday at the Western Cape Provincial Parliament.

Cape Judge President John Hlophe, Deputy Judge President Jeanette Traverso, Justice Department regional head Hishaam Mohamed and Western Cape Director of Public Prosecutions Rodney de Kock are expected to speak.

The shortage of judges was also an issue raised by the Cape Town Attorneys Association last month. The group discussed it at a meeting after attorneys had battled to obtain trial dates for civil cases.

This article was originally published on page 6 of Cape Argus on November 17, 2009

“The curtain was slightly opened. I went towards the curtain and pulled it. I saw my father’s legs lying on the ground and I then took two steps backwards.”

This was how Jan and Hiltje discovered their murdered parents when they returned to their Florida North home on May 2 last year after holidaying at Sabie in Mpumalanga.

‘My parents allowed him to stay until he got a new job’

On Monday, the siblings testified in the Johannesburg High Court against their former gardener and chauffeur, Stephanus Modise, who has pleaded not guilty to murdering Douwe and Johanna Bijkersma, both 57, and Gelske Afke Wounda, 40, and attempting to murder Johanna Baecidina Durieux, 80.

“I then went back to pull the curtain again and I then saw my father lying on the floor with his head covered in blood. Jan was behind me. I told him not to go inside the house, but he insisted on doing so,” Hiltje testified.

Jan testified that he “saw my mother’s caregiver (Wounda) sitting dead on the sofa with her eyes and mouth wide open – I immediately knew the same thing had happened to my wheelchair-bound mother”, Jan said.

“I saw my mother in her electric chair. I did not want to look at her. It was a horrific scene,” he said.

The sibling’s grandmother, Durieux, was stabbed in the neck but survived. Durieux died in July at a frail-care centre.

While Jan was in the living room, his grandmother called out to him.

“In Dutch, she said ‘We’ve been attacked by a man carrying a long knife’, before laying her face down on the floor,” Jan testified. He then called the emergency services.

When asked about their family’s relationship with Modise, both siblings testified it was good when he started working for them in October 2004.

The relationship, the court heard, turned sour when he allegedly became aggressive towards their mother, who was wheelchair-bound after one of her legs was amputated due to cancer.

After the amputation, their mother organised a driving licence for the accused to enable him to become her chauffeur.

Jan testified that in one incident, his mother became angry after Modise drove the family car aggressively. He said this was one of the factors that contributed to the family’s decision to fire him.

The court heard that prior to the decision to fire him, Modise apparently approached the family and asked for a wage increase.

“My father told him that he was not able to give him an increase. He then advised him to learn a new trade and get alternative employment. He was lacklustre. My parents allowed him to stay until he got a new job,” Jan said.

Hiltje testified how Modise went to the Commission for Conciliation, Mediation and Arbitration to lay a complaint of unfair dismissal against her parents early in 2007.

The CCMA ruled against his parents, who agreed on a payout in favour of Modise.

In August 2007 Modise apparently served the Bijkersmas with court papers, threatening to take them to the Labour Court for unfair dismissal.

Nine months later, Modise allegedly bought a knife at a Roodepoort shop, which he used to kill his former bosses on May 1 – Workers’ Day.

Meanwhile, a piece of glove that Modise allegedly wore when he attacked his victims was found by Inspector Gert Pretorius, of the Serious and Violent Crime Unit. He spotted the piece of glove near the body of Douwe Bijkersma.

Pretorius testified that this glove was not one usually worn by detectives at a crime scene, and this had led them to believe it was worn by the killer. A forensic expert is expected to testify about the glove at a later stage.

The trial continues.

This article was originally published on page 1 of The Star on November 17, 2009

The case was postponed to Friday for a bail application.

Hlathi said Sambo and Sono were employed by the Steyns. They were accused of conspiring with the others to kill the couple for money, he said.

The Steyns were shot at close range with a R-5 rifle in their home next to their guesthouse at Hendriksdal Railway Station, between Sabie and Nelspruit. – Sapa

First to arrive was the Pienaars’ son Waldie, who lives close to his parents’ home. He foiled the attack when he shot one of the robbers through a kitchen window, moments before the robber could attack his father.

The two became involved in a struggle

Pienaar’s cousin and uncle, who also responded to the call for help, arrested one of the robbers as he fled through open veld.

While searching the man they found Waldie’s parents’ cellphones and jewellery belonging to his mother.

The two became involved in a struggle with the man when he pulled out a gun hidden inside his underpants and allegedly tried to shoot them.

During the struggle a shot was fired and the attacker was hit in the groin.

The family’s relief that at least one of their attackers had been arrested turned to rage when they heard he had subsequently been released from hospital.
‘He was let go because no arrest statement was taken at the time of his arrest’

The reason, claim police, is that vital statements used to link an arrested suspect to a crime scene, were not taken.

“When I heard that the man had been released I could not believe it. I was dumbfounded. When I phoned the investigating officer he was arrogant and did not seem to care.

“When I told him it was because of his pathetic work that the gunman was free he told me he did not care about my opinion,” said Pienaar, adding that he had only been informed on Friday when he began asking questions after he heard rumours about the suspect’s release.

Pienaar said: “They didn’t even think to tell us, and they have yet to apologise.

“How can a policeman not do something so small as to make sure that a vital statement needed to link a suspect to a crime scene has been taken,” he said.

He said that since the man’s release the family had been uneasy as a group of unknown men had been seen parked outside his and his parents’ home twice last week.

“These people came into our home the first time to kill us. Their intention was clear then, and it is even clearer now. They know who we are and where we live and they know that we can identify them,” Pienaar said.

He claimed that the police work, especially by the investigating officer, was pathetic.

“When the police first started chasing after one of the suspects a lot of them stopped because he was shooting at them. Now, a vital statement linking a suspect to the crime scene has not been taken.

He claimed that despite repeated calls to the investigating officer to hand over their statements, he had not been available.

“The police at the time warned us to be careful about retaliation attacks, but now they have let one of these guys go.

“I am gravely concerned for my family’s safety, but can’t defend them because my gun has been taken away,” said Pienaar.

“How am I expected to defend my family if the cops can’t, and I don’t have the means to?” he asked.

Police Sergeant Lynnette Erasmus confirmed that the suspect had been released.

“He was let go because no arrest statement was taken at the time of his arrest,” she said.

She said an arrest statement was usually made by the first police members on the scene, and was used as part of the court proceedings to link the suspect to the crime.

“It describes what he was wearing, what happened at the crime scene, the arrest process and whether he was injured or not at the time of his arrest.

“We will arrest the suspect once the necessary statements have been taken again from the police on the scene,” she said.

This article was originally published on page 1 of Pretoria News on November 16, 2009

He said he was also threatened that the police would arrest his pregnant fiancée if he continued with his attempt to lay charges against Solomons.

‘When he started pushing me to the car, Marcelle came to help’

Hayman’s fiancée, Marcelle Erasmus, 19 said she was manhandled by the police.

“As I tried to inquire why they were harassing my husband and his workers, the commissioner slapped me on my breasts and I almost fell flat on the ground, using my hands to stay up.

“I was surprised that police officers would behave in that way when they were supposed to be protecting citizens. I had never seen anything like that before,” said Erasmus.

The drama started on Friday morning when police, including Solomons, stopped and searched Hayman’s three employees – Klaas Visagie, Bernades Cupido and David Ngwenya – who were working in the family’s 22nd Avenue front garden.

Hayman’s father, Peter, claims the police manhandled the trio which upset Erasmus. She asked why police were treating the men in such a violent manner but was told in explicit language to mind her own business.

Minutes later all the police left without arresting anyone

Visagie alleged that while he was being searched, Solomons said “julle boesmanne is op in die wit mense se gatte” (you bushmen are up the white people’s backside).

Cupido said he wasn’t searched but was told that he would be taken to the police station to be “profiled”.

“When he started pushing me to the car, Marcelle came to help.”

Peter Hayman said when Solomon forced Cupido into the car, Erasmus touched his arm to prevent him from doing so. Solomon allegedly lashed out at the woman, hitting her hard on her breasts.

As Erasmus fell, Eddie Hayan rushed to her aid. It was then that the three officers apparently attacked Hayman. Solomon allegedly throttled him while the other two beat him with fists and a truncheon.

Peter Hayman then arrived on the scene and pulled the officers off his son.

By that time a back-up vehicle had arrived. Peter alleged that the officers threatened to shoot the family’s dogs because they were making noise.

Minutes later all the police left without arresting anyone.

Hayman later went to the police station to open up a charge of assault against Solomons. Solomons evidently warned Hayman that if he opened the case there would be consequences.

But, Hayman opened the case and was given a case number. As he was leaving, he was arrested and detained and told he would be charged with assaulting a police officer.

Solomons allegedly told Hayman’s lawyer, who did not want to be identified, that if he didn’t drop the case Hayman would spend the weekend in the holding cells.

Hayman did eventually drop the case so he could secure his freedom and was released at about 4pm.

“How can a man of his position behave the way he does and think that he will get away with it?” said Peter Hayman.

Hayman said he would take legal advice on what steps to take against the officers and their station commissioner as he was aggrieved by how they were all treated.

At the police station, police spokesperson Inspector Dwayne Lightfoot told Pretoria News Solomons insisted that an assault on a police officer did take place.

He said Solomons would not explain why Hayman was not arrested.

Independent Complaints Directorate spokesman Moses Dlamini expressed concern about the alleged assault, saying that the matter would be investigated immediately.

“What the police have done and their behaviour is completely incorrect, especially that of the station commissioner, whose alleged conduct is totally unacceptable,” he said.

He said the police had no right not to assist a member of the public in opening a case and that if they failed to in this case the ICD would assist the victims.

This article was originally published on page 1 of Pretoria News on November 21, 2009

Mnr. Bartholomeus Kellerman (29) het omstreeks 21:00 saam met sy vrou en kind van Grabouw by sy plaashuis aangekom toe hy onraad in die huis vermoed.

Volgens kapt. William Solomons, polisiewoordvoerder van die Caledon-polisie, het Kellerman gesien die huis se ligte brand en die gordyne is toegetrek.

“Hy het onraad vermoed omdat hy weet hulle het nie die ligte aan gelos of die gordyne toegetrek nie,” het Solomons gesê.

Kellerman het besluit om na sy pa se nabygeleë huis te ry. Twee skote is op die gesin geskiet toe hulle deur die plaasingang gery het, het Solomons bygevoeg.

Kellerman is in die linkersy gewond, maar het aanhou bestuur na sy pa se huis en die polisie onmiddellik laat ontbied. Hy is na die Vergelegen Medi-Clinic in Somerset-Wes gebring.

Volgens Solomons is dit nog onbekend hoeveel verdagtes betrokke was.

Enigiemand met inligting kan insp. J. Newman by 0 028 214 3916 bel.

Dis ten minste verblydend dat premier Gordon Brown nou om verskoning vra.

Die vraag is of 26 000 vroue en kinders van die Boerevolk wat “Moeder Engeland” in die konsentrasiekampe georganiseerd vermoor het, nie goed genoeg was om ook ’n verskoning te regverdig nie?

Die Britse koningin swyg steeds, ongeag die briewe wat wyle mnr. Jaap Marais aan haar en die Britse regering daaroor geskryf het.